İmam Hüseyin Kerbela Vakıası
Reklam
Alaaddin Özkar

Alaaddin Özkar

İmam Hüseyin Kerbela Vakıası

07 Eylül 2019 - 14:58

Muharrem ayı yas ayıdır, matem ayıdır, Hazreti Peygamberin biricik torunu İmam Hüseyin'in kendini sözde Müslüman sayanlar tarafından makam mevki uğruna 72 yareni ile birlikte hunharca katledildiği Kerbela hadisesinin yaşandığı aydır Muharrem ayı.

 

İnsanlık tarihine sürülen kapkara bir lekedir  kerbela vakası…

Muharrem'in ayı  aynı zamanda tarih boyunca pek çok olayın vukû bulduğu bir aydır:

Hz. Âdem'in tevbesinin Allah tarafından kabulü, Hz. Musa'nın kavminin Firavun'un gazabından kurtulması,

Hz. Nuh'un gemisinin karaya kavuşması,

Aşura çorbasının yapılarak Tufan'dan kurtuluşun kutlanması,

İbrahim Peygamber'in doğumu,

Süleyman Peygamber'in tevbesinin kabulü ve mülkünün kendisine iadesi,

Eyyub Peygamber'in dertlerinin şifa bulması,

Yunus Peygamber'in balığın karnından çıkması...

Hz. İsa (a.s.) o gün dünyaya gelmiş ve o gün semaya yükseltilmiştir.

Bu zikrettiklerimizin  tamamı, Muharrem ayının 10'una denk gelmektedir.

Fecr Sûresi'nin 2. ayetinde geçen "on geceye yemin olsun" ifadesinin tefsirinde, ayette geçen on gecenin Muharrem ayının ilk on günü olduğu beyan edilir.

İnsanlığın kurtuluş sembolü olan 10 Muharrem günü, 'kan dökülmez, cana kıyılmaz, hiçbir canlının hayatına kast edilmez' Prof. Dr. Haydar Baş'ın İmam Hüseyin adlı kitabında kerbela vakıası en ince ayrıntısına kadar anlatılmıştır

''10 muharrem'de  insanların canını, malını, namusunu koruması ve kollaması gerekenler Âlemlere Rahmet Hz. Muhammed'in (s.a.v.) "oğlum" dediği Hz. Hüseyin'i (a.s.), onun çocuklarını, aile efradını ve sülalesini soykırıma tutup şehit ettiler.

Bugün de Müslümanlara düşen vazife Hz. Hüseyin'in (a.s.) matemini tutmaktır.

Hakikatte Peygamber Efendimizin yolundan gitmemiz gerekir. Ehl-i Beyt'in matemini tutmaya mecburuz ve de memuruz.

Kerbela katliamının gerçekleştiği günden beri yapılan vahşet unutturulmamış; İmam'ın (a.s.) şehadeti, neden kıyam ettiği, neden öleceğini bildiği halde Kerbela yolculuğuna çıktığı asırlar boyunca dilden dile, gönülden gönüle aktarılmıştır.

O büyük İmam, bunu, kanını akıtarak sağlamıştır. Allah şefaatlerinden ayırmasın.

Kerbela katliamı, maymunlarla oynayan, aile efradıyla ilişkiye giren, Çarşamba günü Cuma namazını kıldıran Yezid'in, İslam ümmetine halife olamayacağının dünyaya haykırıldığı gün olmuştur.

Bugün dahi İmam Hüseyin'in şehadeti konuşuluyor, Yezid'in yaptığı vahşet anlatılıyorsa, bu İmam Hüseyin'in hak İmam olduğunun da ispatıdır esasen?

Hüseynî mantık budur.

Allah rızasını umarak, sırf Allah rızası için kanını, canını, evladını, akrabasını, malını hiçe sayabilmek? İslam'ın doğruları rayından çıkmasın, ümmet yanılmasın diye kendini feda edebilmek?

Hakkın bâtıl ile örtüldüğü, doğrunun yalanlar ile gizlendiği dönemler gördü İslam tarihi.

Gadir-i Hum günü hilafeti ilan edilen, 120 bin sahabenin duyduğu vasi tayininin 3 ay sonra unutulmasına şahit oldu.

Resûlullah'ın "Ehl-i Beyt'im" dediği Hz. Fâtıma'nın, Hz. Ali'nin, Hz. Hasan'ın, Hz. Hüseyin'in ümmetin nazarında yok sayıldığı günlerden geçti.

Yine İslam tarihi; İmam Ali Efendimizin velayetinin unutturulduğu; Ehl-i Beyt'in gizlendiği; camilerden Hz. Ali'ye küfredildiği ve "koltuk elden gidecek" kaygısı ile Masum İmamların hapislerde süründürüldüğü, can endişesi yaşadığı günlerden geçti.

Hz. Hüseyin Efendimizi, 72 ok ve kılıç darbesi ile şehit ettikten sonra onun mübarek vücudunu çırılçıplak bıraktılar, başını gövdesinden ayırdılar, mızrağa taktılar ve bedenini atlara çiğnettiler.

Dini, halifelik koltuğu uğruna kullanan zihniyet yaptı bunları?

Hz. Hüseyin mazlumdu. Çünkü 72 yâreni ile çıktığı yolculukta, öleceğini bile bile 30 bin kişilik Yezid'in ordusu ile savaşmış; kanını, yanlışları ikaz için esirgememiştir.

Üstelik onun kanı, sadece Yezid gibi din ile alakası olmayan bir kişinin iktidarına kıyam değil, Sakife ile başlayan sapmayı durdurmanın tek yolu olmuştur.

Şehadete yürüyeceği günün sabahında karşısındaki Yezid ordusuna bir konuşma ile Ehl-i Beyt'in önemini ve onlara itaati anlatmıştır.

Bu konuşmanın netice vermeyeceğini gören İmam (a.s.) şu duayı buyurmuştur:

"Allah'ım! Biz Peygamber'in (s.a.v.) Ehl-i Beyt'i, O'nun torunları ve yakınlarıyız. Allah'ım! Bize zulmeden ve hakkımızı gasp eden kimseleri zelil ve mahvet!"  amin (Maktel-i Harezmî, c.1, s.249; Prof. Dr. Haydar Baş, İmam Hüseyin)

ALAİDDİN ÖZKAR 07/09/2019

Bu yazı 593 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar