Henüz halı sahaların olmadığı yıllarda, Kiliste futbol oynayacak fazla mekan bulunmazken ve de bir bir okul sahalarından bekçiler tarafından kovulduğumuz zamanlarda imdadımıza yetişirdi Leylidin Çemi!
Leylidin kendine kendine oluşmuş doğal çim sahası, her ne kadar çok mükemmel ölçülere sahip olmasa da, bizim gibi lise yıllarındaki gençler için bulunmaz bir mekandı. Hem top oynayabilir hem de aynı zamanda piknik yapabilirdiniz arkadaşlarınızla. Susazdığımız zaman, biraz ileride bulunan bahçenin kuyusundan su çeker içerdik. Yolun daha da ilerisinde gölgesinde dinlendiğimiz dut ağaçları vardı. Çünkü leylidin çeminde ağaç yoktu.
O zamanlar ya motosikletlerle giderdik Leylide ya da yaya. Bazı zamanlar taksi tutup içine 7-8 kişi doluştuğumuz bile olmuştu. Genellikle ikindi vakitleri okul sonrası veya okulu asıp (pek tavsiye edilir bir şey değil ama) leylidin yolunu tutardık. Kimse yok ise kendi aramızda bir takım kurar, eğer birileri varsa onlara karşı bir takım çıkar ve başlardık top oynamaya. Canımız çıkana kadar top oynadıktan sonra atardık kendimizi leylidin çimenleri üstüne. Güzel yıllardı o yıllar, insan hatırlayınca farkına varıyor.
Fotoğrafta da gördüğünüz gibi bir başka olmuş şimdilerde Leylid! Toprak yığınları, dikenler, uzun uzun otlar kaplamış her tarafı. Ben yine o güzelim çim sahası görmeyi umut ediyordum ama nafile! Herhalde bizim zamanımızdaki kadar şimdiki gençler leylide gitmiyorlar belki de! Ne dersiniz?
Yazan: Fuat CAN
e-mail: [email protected]
