Yarın 7 Aralık Kilisin Kurtuluşu. Bu anlamlı günde Kilis özlemi ile dolu bir hemşerimizin bana ulaştırdığı satırlarını paylaşmak istedim sizlerle:
Görmeye gelemedim seni bunca zaman. Dar sokaklarında oyunlar oynardık ilkokul arkadaşlarımla, hem de akşamlara kadar. Hava karardı mı dönerdi babalar, dükkanlar kapanırdı akşam üstleri. Fırınlarda pişen pidenin taze ve dayanılmaz kokusu babaların ellerinde evlere ulaşırdı. Evlere çağırırdı annelerimiz bizi Babana söylerim seni korkutmalarıyla.
Dürüm yemeyi özledim Mustafa amcanın kutu kadar dükkanında. İnan vermiyor en lüks lokantalar, o el kadar dükkandaki etin lezzetini. Dualar okurduk sokak aralarındaki türbe önlerinde. Hala dualar okumuyor mu insanlar?
Tekye Camisinde babamın yanı başında kıldığım namazları hatırlıyorum. Onun gibi yatıp kalkardım, çocuktuk o zamanlar. Keşke çocuk kalsaydık, babamın yanında Tekye Camisinin minberi önünde.
Memleketim, özledim seni ve döneceğim bir gün, bekle beni!
Gönderen: Davut K.
Yazan: Fuat Can
E-mail: [email protected]
