Büyüklerimizden duyardık Kiliste onlarca sinema salonunun bulunduğunu. Hem de yazlık ve kışlık olarak ayrılmak şartıyla. Biz çok azına yetiştik. 1990dan önceki yıllarda kapanmadan önce hatırladığım birkaç sinema salonu var. Murtaza Caddesindeki Güneş Sineması, şu an Öğretmenevi Konferans Salonu olarak hizmet veren adını bile unuttuğum o sinema ve düğün salonu olarak kullanılan Özyurt Sineması.
Bu konu nerden aklınıza geldi diye sorarsanız eğer, söyleyeyim. Geçenlerde ayaküstü yaptığımız bir sohbet esnasında, üniversiteli bir arkadaş şu sözleri söyledi Kilis için: Eskiden Kiliste bir hayli sinema salonu bulunurmuş. Şimdi bir tane bile yok. Kilis bu noktaya nasıl geldi Allah aşkına!
Evet biz bu noktaya nasıl geldik? Yaz kış sinema aşkıyla tutuşan Kilisliler, bu sinemaların yıkılmasına, bir bir yok olmasına nasıl izin verdiler? En önemlisi 1990 yıllardan bu yana neden bir tane bile sinema salonu açılmadı Kiliste?
Çocuklarıyla, aileleriyle veya arkadaşlarıyla sinemaya gidenler şimdi nasıl evlerinde oturup televizyon seyredebiliyorlar merak ediyorum doğrusu?
Bunlar cevaplarını merak ettiğimiz sorular. Alışkanlıklar ne kadar çabuk değişiyormuş meğer. Bir zamanlar aynı anda atan yürekler, sinema salonlarında birlikte gözyaşı döken gözler, beraber kahkalara boğulan insanlar şimdi birbirlerinden koparıldılar. Sosyal faaliyetlerin yok denecek kadar az olduğu şehrimizde, insanımız da birbirinden uzaklaşmaya ve yabancılaşmaya başladılar.
Eski günleri başkalarından dinlemek kadar üzüntü verici bir durum yoktur herhalde. Kilisin eski günlerine dönmesi için elinde yetki bulunanlar faaliyete geçmeli ve bunun eksikliğini hisseden vatandaşlarımız seslerini biraz daha yükseltmelidir. Yoksa kahkalarımız da gözyaşlarımız da kendi evimizden dışarı çıkmayacak.
Yazan: Fuat CAN
e-mail: [email protected]
