Açıklama: Bütün yaptığı işlere sadece kendi görüşü ve fikrini doğru bilen, başka hiç kimsenin görüş ve düşüncesini önemsemeyen kimse herkesten önce kendine zulmetmektedir. Hiçbir kimse herşeyi biliyor olamaz. Btütn sorunlarına mantıklı ve doğru çözüm yolu bulup uygulamaya koyamaz. İnsan her ne kadar akıllı ve bilgili olsa bile yine de uygulanabilir doğru çözüm bulamayacağı sorunlarla karşılaşabilir. Böyle bir durumda insan sadece kendi aklıyla hareket eder ve başka hiçkimsenin fikrini kabul etmezse sorunların çözümünde yanlış yapabileceği kaçınılmaz olur. Belki de hayatını tehlikeye sokan, yaşamını sona erdirecek yanlışlıklar yapabilir.
Ama çeşitli sorunlarla karşılaştığında sadece kendi görüşü ile yetinmeyip başkalarına fikir danışan kimseler, mutluluğu bulabilirler. Özellikle de akıllı, bilgili ve seçkin kişilerle danışmada bulunan bir kimse onların fikir ve bilgisine ortak olmuş gibi olur, her birinin aklından, düşüncesinden kendine bir pay alır.
Ağır bir yükümüz olur da tek başımıza yerden kaldıramazsak birkaç kişinin yardımına ihtiyaç duyarız. Birkaç kişi gelip de yükümüzü kaldırmamıza yardımcı olurlarsa bizi, bilek güçlerine ortak etmiş gibi olurlar, her birisi güçlerinden bir miktar bize vermiş olurlar.
Düşünce ve akıl ile ilgili konular da aynı böyledir. Kendi fikrimizle çözümünü bulamadığımız bir sorunla karşılaştığımıza başkalarının akıl ve fikrinden yardım almalıyız. Bu durumda onların akıl ve fikrine ortak olmuş gibi oluruz. Onların akıl ve fikir gücünden bize de bir pay olaşmış olur.
Kaynak:
Hz. Ali?den Gençlere Öğütler
(Nehc?ül Belağa?dan Seçmeler)
Tercüme: Davut Duman
