DOĞUM GÜNÜNDE HZ. FÂTIMÂ (A.S.)

Doğum tarihi kesin olarak bilinmese de Hz. Fâtımâ (a.s.) annemizin doğum günü Haziran ayının 7’sinde kutlanıyor.

Resulüllah (s.a.v.) Efendimiz, Fâtımâ’yı tanıtırken şunları söylüyor: “Fâtımâ Benden bir parçadır. O’nu öfkelendiren Beni öfkelendirmiş olur. (Buhari,Sahih, 5/36). Gelin doğum günü münasebetiyle gelmiş ve gelecek kadınların en üstünü olan Hz. Fâtımâ’nın (a.s.) dünyaya nasıl geldiğini bir hatırlayalım: Hz. Fâtımâ’nın Dünyaya Teşrifi: Hz. Hatice doğum sancıları sıklaştığı zaman komşularını ve Haşimoğulları’nın kadınlarını yardıma çağırdı.

Ancak Hz. Muhammed ile olan evliliğini bahane ederek O’nu boykot eden kadınlar doğumuna da gelmeyeceklerini haber verdiler.

Böyle bir anda Cenab-ı Hak O’nu yalnız bırakmadı. Allah’ın melekleri ve insanlık tarihinin dört büyük kadını O’na yardıma gönderildiler.

1- “Ey Hatice! Üzülme, biz Rabbin tarafından Sana gönderilmiş elçileriz. Biz Senin kardeşleriniz. Ben Sâre, bu da Mezahim kızı Asiye’dir. O Senin cennetteki arkadaşındır. Bu da İmran kızı Meryem’dir. Bu ise, Musa b. İmran’ın (a.s.) kızkardeşi Gülsüm’dür. Senin doğum esnasında çekeceğin zorlukları hafifletmek için Allah bizi Sana gönderdi.  

Böylece Hz. Hatice’nin biri sağında, biri solunda, biri önünde, biri de arkasında oturdu. Derken temiz ve pak olarak cennet gülü Hz. Fâtımâ doğdu.

Hz. Fâtımâ doğunca, O’nun pak bedeninden bir nur yükseldi. Bu nur bütün Mekke evlerine girdi. Önünde oturan kadın Hz. Fâtımâ’yı aldı ve Kevser suyuyla yıkadı. İki beyaz hırka çıkardı. Birini bedenine sardı, birini de üzerine örttü. Sonra Hz. Fâtımâ’yı konuşturmaya çalıştı. Hz. Fâtımâ şehadet getirdi ve bu kadınlara selam verdi. Kadınların her birini isim vererek selamladı. Kadınlar O’na gülümsediler. Dediler ki: “Ey Hatice! Temiz, pak, arı ve uğurlu olarak al O’nu. O’na ve soyuna bereket verilmiştir.’

Hz. Hatice sevinçle ve güler yüzle çocuğunu aldı. Göğsünü verdi. Derhal sütü kaynamaya başladı.”(36)

2- Siretü’l Molla’dan rivayetle, Resulüllah’ın (s.a.v.) şöyle buyurduğu nakledilmektedir:

“Cebrail Bana cennetten bir elma getirdi; Ben onu yedim ve Hatice ile bir araya geldim. O, Fâtımâ’ya hamile kaldı. Hatice, ‘Benim kolay bir hâlim var. Sen benim yanımdan ayrıldığında (ve Ben yalnız kaldığımda) karnımdaki çocuk Benimle konuşuyor’ diyordu. Hatice, doğum vakti geldiğinde Kureyş hanımlarına haber gönderdi. Ama onlar kabul etmeyip, ‘Muhammed (s.a.v.)’in hanımı olduğun için Senin yanına gelmeyiz’ dediler. Bu esnada aniden, güzellik ve nurları vasfedilemeyecek dört hanım Hatice’nin huzuruna geldi; onlardan biri, ‘Ben Senin annen Havva’yım’, diğeri, ‘Ben Mezahim kızı Asiye’yim’, öbürü ise, ‘Ben Musa’nın bacısı Gülsüm’üm’, dördüncüsü de ‘Ben İmran kızı ve İsa’nın annesi Meryem’im’ dediler ve sözlerine şunu eklediler: “Kadınların yapması gereken işi üstlenmek ve Sana yardım etmek için geldik’. Hatice diyor ki: Böylece Fâtımâ dünyaya geldi ve secde halinde yere düştü ama parmağını göğe doğru kaldırmıştı.” (37)       

36 Delailü’l-İmamet, s.8-9; Biharü’l Envar c. 16, s.80-81

37 Zehairü’l-Ukba, s.44, Bâb-ı Fezail-u Fâtımâ (a.s.)

Kaynak: Hz. Fâtımâ, Prof. Dr. Haydar Baş