"Fıtratın derinliklerinden gelip, selim aklı muhatap
alan, şu suallerden hiçbir fıtrat sahibi insan kurtulamaz;
Ben neyim?
Nereden geliyorum?
Niçin geliyorum?
Nereye gidiyorum?
Ne olacağım?
Bu suallere muhatap olmak bir zaruret, bir mecburiyettir. Bunlar insanın mesuliyet ve mükellefiyetinin temelini oluşturur. Âlemi ve âlemdeki gayeyi, hikmeti anlamaya insanı sevk eden de bu suallerdir." (İslam'da Zikir sh:4)
Cenab-ı Hak bu gerçeği şöyle işaret eder;
"Biz, gökleri, yeri ve ikisi arasında bulunanları oyun olsun diye yaratmadık. Biz, onları ancak ve ancak gerektiği gibi yarattık ama insanların çoğu bilmezler…" (Duhan Suresi 38–39)
"Dünya hayatı sizi aldatmasın…" (Lokman Suresi 33)
"İnsan başıboş bırakıldığını mı sanır?" (Kıyamet Suresi 36)
"Yeryüzünde olan şeyleri, insanların hangisinin daha iyi iş işlediğini ortaya koyalım diye yeryüzü için süs yaptık." (Kehf Suresi 7)
"Rabbi'nin adını an, her şeyden kalbini boşaltarak bütün mevcudiyetinle O'na yönel." (Müzemmil Suresi 8)
"Haberiniz olsun ki kalpler ancak Allah'ı zikirle tatmin olur." (Rad Suresi 28)
"O namazı kılıp, bitirdiğiniz zaman, ayakta iken, otururken ve yanlarınız üzerinde iken allah'ı zikredin." (NİSA Suresi 103)
Her daim imtihan halindeyiz
"Kul, Hakk'a olan seyri ve sülükünde her dem imtihan halindedir. Bu imtihan kimi zaman bela ve musibet cihetiyledir, kimi zaman nimetler yönündendir. Kul bela imtihanına sabır zırhını giyerek çıkar. Nimetlerdeki imtihana ise nimetin cinsinden olan ciddi bir şükrü gerektirir. Ömür imtihanı ise ya sabır veya şükür ile kazanılır…" (İman ve İnsan sh:77)
O eşikten asla
ayrılmamalıyız
"Kul hiçbir şart ve hiçbir halde Rabbinin mağfiret eşiğinden ayrılmamalıdır. Ne affedilmişliğin getireceği şımarıklık ve gevşeklik, nede bağışlanma ümidinin yokluğuyla gelecek olan küskünlük ve Hakk'a dargınlık çıkış yolu değildir, çıkmaz sokaktır.
Bu sebeple kul tövbeye sarılmalı ve her dem Rabbinin rahmet kapısını güzel amellerle, rahmeti celbedecek samimi ve ihlâslı gayretlerle çalmalıdır. Asla ümidini yitirmemelidir. Zira ancak kâfir olan Hak'tan ümidini yitirir." (İman ve İnsan sh:85)
Ucup tehlikesi
"Ucup, (kendini beğenme, kibir, gurur) Allah'a (c.c) kulluk yolunda fark edilmesi zor, büyük tehlikelerdendir.
Allah'a kullukta esas insanın, kendini hiç görmesi ve Allah'ın varlığında yok olmasıdır. Kulluktan maksat, ucubu yenmek, Allah (c.c) için, Allah (c.c) adına iş görebilmektir." (İman ve İnsan sh:119)
Besmele her işin
anahtarıdır
"Besmele, her işin Allah (c.c) adıyla fethedilmesi için elimize verilmiş bir anahtardır. Bu anahtarı kullanabilmek için evvela Allah (c.c) adını kalbimizde sımsıkı tutmamız gerekir.
İbadet etmeyen insan, ruhunun yurdunu ziyaret etmemiş
demektir. Hakk'ın nimetlerinin şükrünü eda edemeyen bir gün onların elinden
kayıp gittiğinin farkına varır. Nimet gelir, şükrü göremezse gider. Sedef, aza
kanaat ettiği için Allah (c.c) içini inci ile doldurdu.
Herkes gücü
yettiğinden sorumludur
Nefsin kaldıramayacağı yükü Allah (c.c) teklif etmez. İnsan, kendi kıymetini Allah'ın sesine kulak verdiği zaman anlar.
Şeytan, Allah'tan (c.c) uzak kalmışların sırrıdır. Allah (c.c) ile kulun ademiyeti arasında en büyük perde nefistir. Nefsini bilen, Rabbini bilir.
Her zaman, her yerde, her nefeste Hak ile olmak, durmaksızın Hakk'ı zikir ve fikir eylemek, masivayı unutup murakabeye gitmek, kalbin içinde üns huzuruna erişmek ne güzeldir.
İhsan, daim zikir ile öyle bir makama ulaşır ki, kalbinde ledünni ilimler çiçeklenmeye başlar. Haz içinde kalır. Bütün hücreler ilahi aşkla dolar. Sureti halk olur, manası Hak ile olur" (İslam'da Zikir (takdim)
Hazırlayan: AknAydn
(Kilis Postası Haber Merkezi)
