Allah (c.c.) insanı yarattıktan sonra, Elest Bezminde verdiği sözde samimiyetini sınamak için bu dünyaya göndermiştir. Ezeli olmayan ancak ebedi olan insan için, dünya geçici bir mekan, bir imtihan sahnesidir.
Bu imtihanın sonucuna göre ebedi hayatı şekillenecektir. Kullarına sonsuz merhamet sahibi olan Allah (c.c.), onları bu imtihanda çaresiz de bırakmamıştır: İnsan, kendisinin başıboş bırakılacağını mı zanneder (Kıyame 36) ayeti gereği, kitaplar indirmiştir. Allah (c.c.) hiçbir kitabı, doğrudan bir bütün olarak insanlara indirmemiş, onları, dağlara, taşlara, göklere yazmamıştır.
Kitaplar mutlaka bir rehberle, yani bir peygamberle birlikte gönderilmiştir: Nitekim kendi aranızdan, size âyetlerimizi okuyan, sizi her kötülükten arındıran, size kitap ve hikmeti öğreten, ayrıca bilmediklerinizi de öğreten bir peygamber gönderdik (Bakara: 151), Andolsun, Allah, müminlere kendi içlerinden; onlara âyetlerini okuyan, onları arıtıp tertemiz yapan, onlara kitab ve hikmeti öğreten bir peygamber göndermekle büyük bir lütufta bulunmuştur. Oysa onlar, daha önce apaçık bir sapıklık içinde idiler (Âl-i İmran: 164). Rabbin, ülkelerin merkezî yerlerine, kendilerine âyetlerimizi okuyan bir peygamber göndermedikçe memleketleri helak edici değildir. Zaten biz, halkları zalim olmadıkça memleketleri helak etmeyiz (Kasas: 59).
İlk insan Hz. Adem (a.s.)ın aynı zamanda ilk peygamber oluşu yine bu sebepten olsa gerektir. Nitekim son kitap olan Kuran-ı Kerim de Hz. Muhammed (s.a.v.) Efendimize yaklaşık yirmi dört yıl gibi bir süre içerisinde, ayet ayet gönderilmiştir. O da ümmetine, yaşayarak, bir eğitici, bir rehber olarak Allahın (c.c.) dinini öğretmiştir.
Allah (c.c.) kullarını, Kendisine taşıyacak, dünya imtihanını başarmasını sağlayacak yolu, peygamberleri vasıtasıyla göstermiştir: Kim Peygambere itaat ederse, Allaha itaat etmiş olur. Kim yüz çevirirse (bilsin ki) Biz Seni onlara bekçi göndermedik (Nisa: 80). Peygambere uymadan, Allahın (c.c.) dinini anlamak, bu imtihanı başarmak mümkün değildir. Bu nedenle, Allah (c.c.); Her ümmetin bir peygamberi vardır. Onların peygamberi geldiği (tebliğini yaptığı) zaman, aralarında adaletle hükmedilir ve onlara asla zulmedilmez (Yunus: 47) buyuruyor.
RAHMETEN LİLÂLEMÎN HZ. MUHAMMED (SAV) /
Prof. Dr. Haydar BAŞın kaleminden Gönül Sohbetleri
