Uzman Klinik Psikolog Fulya
Okul öncesi dönemde problem davranışlar uyku, temizlik, yemek alışkanlıklarında gözlenebilmektedir. Bunun yanında söz dinlememe, inatçılık,kıskançlık,
Ergenlik dönemi ise yaşamın en güzel ve enerjik ama aynı zamanda da en zor dönemidir. Bu zorlanmanın sebebi ise ergen ne çocuktur ne yetişkindir. Kendisini bir yetişkin gibi hisseder çünkü artık çocuk gibi değildir büyüyordur fakat aynı zamanda da bir çocuk gibi de hisseder çünkü hala kurallara ve sınırlara da ihtiyacı vardır. Bu nedenle ergenlik krizlerin ve bunalımların anne babayla çatışmanın çok sık yaşandığı bir dönemdir. Ergenlik döneminde cinsiyete göre yaşanılan problemler farklılaşsa da temel bağlamda baktığımızda ergenin her an patlamaya hazır bir bomba olduğunu görüyoruz.Çoğunlukla etrafından memnun olmama hali, anlık duygusal değişimler, tepkilerini ayarlayamama, zaman zaman etrafına kırıcı olma, sürekli arkadaşlarıyla vakit geçirmek isteme,yalnız kalmak isteme, anne babaya mesafe almak gibi özellikler ergenliğin getirmiş olduğu bazı özelliklerdir fakat bunlar çok fazla ve yoğun olduğunda bir davranış probleminden bahsedebiliriz. Gene bu davranış probleminin altında aslında ergenin bir ihtiyacı vardır ve bu anne baba tutumları ile oldukça ilişkilidir. Ergenler çocukluktan yetişkinliğe geçerken bedensel, zihinsel, duygusal değişimlere uyum sağlamaya çalışırlar. Kendi kimliklerini inşa ederler fakat bazen kendi kimliklerini inşa etmeye çalışırken yetişkin olmak için kendilerine çabuk ve kestirme yollar ararlar örneğin sigara içmeye başlayabilmek gibi. Yaptıkları ile dünyada ben de varım ve güçlüyüm diyerek herkese meydan okuyan ergen bazen çok basit bir merakla bir işe başlar fakat bu bir güç gösterisine dönebilir. Tüm bunlarla beraber anne babalar çocuklarını yanlış şeyler yapmaması için korumaya çalışırken ergenler bunu aşırı baskı olarak algılar ve dış dünyaya daha çok yönelebilir. Haliyle aşırı saldırganlık, ani öfke patlamaları gibi davranış problemleri ortaya çıkabilir. Burada ergenin yaşadığı davranış problemleri için anne baba ergeni hemen suçlamamalı onun düşüncelerine önem vermeli ve onu dinlemelidir. Sanki çocuk güvenilmeyen potansiyel bir suçlu gibi hissettirilmemelidir.Bu şekilde davranan anne ve babalar çocuklarıyla sağlıklı bir ilişki kuramazlar.Ebeveyn olarak çocuğumuza güvenmeliyiz Ergeni korkutma veya sindirme yoluyla kontrol altına almaya çalışmak gene ilişkisel bağlamda çok yanlıştır bu ergenin sizden gizlice bazı davranışlar yapmasına sebep olabilir. Kısaca, ergenin kendi iç dünyasında oldukça zorlandığını söyleyebiliriz bir de bunun üstüne onu anlamayan bir anne baba olur ise ergen iyice boşlukta savrulur ve davranış problemleri artabilir. Bu yüzden anne baba çocukla çatışmak, çatışmayı büyütmek yerine bir çözüm bulma yolu seçmelidir ve gerekli yardımı istemekten uzak durmamalıdır.
Uzman Klinik Psikolog Fulya









