_ L _
- Laf ebesi.
- Lâ demiş, niam demez.
- Laf ağızdan çıkınca dillere destan olur.
- Laf lafı açar, laf da kutuyu açar.
- Laf ola beri gele.
- Lafa gümrük alınmaz, istediğin kadar söyle.
- Lafın azı uzu, çobana verme kızı, ya koyun götürür ya kuzu.
- Lafın iyisi şaka ile söylenir.
- Lafla dükkân açılmaz.
- Lafla duvar örülmez.
- Lafla karın doymaz.
- Lafla iş bitmez.
- Lafla kuş tutulmaz.
- Lafla peynir gemisi yürümez.
- Lafla pilav pişerse, deniz kadar yağı benden.
- Lafla pilav pişmez.
- Lâfzı mânasına uymuyor.
- Lahana kadar baş, on paraya tıraş.
- Lakırdı lakırdıyı açar, lakırdı bilmeyen meclisten kaçar.
- Lakırdısını bilmeyen hödükler, sönmüş ateşi körükler.
- Leb demeden leblebiyi anlar.
- Leblebi koydum tabağa, lakırdı söyledi balkabağı.
- Leblebiden nem kapar.
- Leyleğin ayağını kesmişler, uçuvermiş, konduğun vakit anlarsın, demişler.
- Leyleğin ömrü laklakla geçer.
- Leylek havada yumurtası yuvada.
- Lokma bile çiğnenmeden yutulmaz.
- Lokma karın doyurmaz, muhabbet arttırır.
- Lokman bile çare bulamaz.
- Lokman Hekim.
- Lokman Hekim gelse çare bulunmaz.
- Lokmayı az al çok çiğne.
- Lokmayı yutacağın kadar kopar.
- Lûtuf ve ihsanın ölçüsü, terazisi olmaz.
