“Ana gibi yâr olmaz, Bağdat gibi diyar olmaz” Ata sözü, ata sözlerimiz arasında çok önemli bir yere sahiptir. Ama şimdilerde ne ananın gerçek yarlığı ne de Bağdat’ın diyarlığı kaldı. Analar yokluk sefalet açlık içinde, evlat acılarıyla, kıvranırken, Bağdat işgal altında inim inim inlemektedir…
Bağdat’taki anaların zaten hiçbir şeyi yok..!
Ne yurdu, ne iffeti, ne de ona; “yâr” diyecek evladı yok..!
Gelecekten umudu mu? Hak getire, O zaten yok..!
Kadının en büyük ve en kutsal vasfı analıktır. O “ana” ki; gelecek nesillerin devamı, eğitimi, merhameti, Ona bağlıdır. Velhasıl toplumun temel taşıdır. O toplumun en zirve noktasında olması gereken, saygı ve hürmete en fazla layık olandır.
***