Prof. Dr. Haydar Baş'ın gazetemizde 18 Mart 2015 tarihli yayımlanan yazısıdır
"Çanakkale geçilmez" dedirten zaferin 100. yıldönümündeyiz.
Mehmet Akif, "Şu boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?" diye soruyor mısralarında.
Ölüm indirmede gökler, ölü püskürtmede yer ne müthiş tipidir, savrulur enkaz-ı beşer...
Çanakkale Zaferi'nden sonra çıkan gazetelerde o tarihlerde yarbay olan Mustafa Kemal için "Allah'ın yardımıyla zaferler elde etmiş komutan" denilmekteydi.
Hakikaten Çanakkale'yi kazandıran ruh ne silah gücü, ne yanındaki devletlerin desteğidir.
Çanakkale, iman gücüyle kazanılmıştır. Belki de hiçbir savaşta bu kadar olağanüstü hal ve manevi himmet hissedilmemiştir.
Mesela, düşmanın meşhur Golyat adlı zırhlısının batırılması olayında ortalığı bir anda kaplayan sis Mustafa Kemal'in askerlerinin çok işine yaramıştı.
Golyat'ın batırılması karşısında General Hamilton hüsranla şu satırları not düşer: "Dün geceki kesif sis sırasında bir Türk torpido botu, Çanakkale Boğaz'ından sızıp Golyat zırhlısını torpidoladı. Düşman madalyayı hak etti. Kahrolsunlar!"
Yine John Hargrave adlı İngiliz subayının verdiği raporda, elindeki pusulanın sık sık yön değiştirdiği ve aynı anda birçok yeri kuzey olarak gösterdiği yazılmıştır.
Yarbay Mustafa Kemal, askerlerin namaz kılması için yer ayırmış ve namaz kılmaları için zaman tanımıştır.
Çanakkale Savaşı'nın en çok konuşulan olaylardan biri de bulutların namaz kılan askerlerimizi örtmesidir. Savaşın başlamasından bitimine kadar meydana gelen birçok olay nedeniyle yabancılar dahi bunu tasdik etmiştir.
Altını çizmek gerekir ki, Mustafa Kemal'in bu zafere olan inancı tamdı ama daha önemlisi Allah inancı onu bu zafere ulaştırmıştır.
Atatürk'ün ağzından Çanakkale'de yaşanan halin sırrı şöyle anlatılmıştır: "Ölenleri görüyor, üç dakikaya kadar öleceğini biliyor, hiç ufak bir fütur dahi göstermiyor, sarsılmak yok. Okuma bilenler ellerinde Kur'an-ı Kerim, cennete girmeye hazırlanıyor. Bilmeyenler kelime-i şehadet getirerek yürüyorlar. Bu Türk askerindeki ruh kuvvetini gören şayan-i hayret ve tebrik bir misaldir. Emin olmalısınız ki, Çanakkale muharebesini kazandıran bu yüksek ruhtur." (M. K. Atatürk, Anafartalar Hatıraları, s. 24)
O günlere ait mektuplarında Cenab-ı Hakk'ın adı satır aralarında hep yer almıştır:11 Ekim 1915'te Salih Bozok'a gönderdiği mektup şöyleydi:
"Kardeşim Salih, karşımızda düşman artık güçsüz duruma düştü. Tanrı dilerse yakında büsbütün ortadan kaldırır. Zamanı gelince kaderde varsa o da olur. Şimdilik Cenab-ı Hakk'ın büyüklüğüne, himaye ve yardımlarına sığınarak çalışıyorum. Gözlerinden öperim." (Borak, Atatürk'ün Özel Mektupları, s. 27)
Esasen Çanakkale Savaşı'nı zafere dönüştüren ruh, bugün yitirdiğimiz ama muhtaç olduğumuz bu haldir.
Müslüman Türk; zaferi, İslam Peygamberinin yardımını bugün unutmuştur. Eserlerde, Çanakkale sonrası Mustafa Kemal'in kadere ve Allah'a olan inancının güçlendiği yazılır.
Ehl-i Beyt soyundan olan Atatürk, yeni bir devleti ve cumhuriyeti kurmayı, düşmana karşı mücadelesinde aldığı manevi yardımla başarmıştır.
Çanakkale, emperyalizme ve İslam'a karşı saldıranlara bir liderin ve topyekûn milletin zaferidir.
Günümüz ise Türkiye Cumhuriyeti Devleti'nin o kahramanlıkları unutarak emperyalizme boyun eğiş hezimetidir. Dileriz bu zaferler unutulmaz, bizleri ileriye hazırlamak için hep diri tutulur.
