Bugün 10 Muharrem, Hz. Peygamber'in Tathir (Azhap 33) ayeti nazil olduğunda, işte benim Ehl-i Beyt'im diyerek abasının altına aldığı Hz. Fatıma, Hz. Ali, Hasan ve Hz. Hüseyin'den hayatta kalan tek kişi olan, imam Hüseyin'in şehit edildiği gündür.
Hz. Hüseyin ve 72 yarenin 30 bin kişilik Yezid'in şer ordusu ile hunharca şehit edilerek mübarek kafalarının bedeninden ayrıldığı, daha sonra bedeninin atlarla çiğnetildiği gündür.
Hz. Hüseyin'in büyük oğlu Ali Ekber'in yine Hz. Hüseyin'in küçük oğlu Kerbela'nın en küçük şehidi, 6 aylık Ali Asgar'ın boğazından oklanarak susuz bir şekilde şehit edildiği, adeta peygamberimizin pak soyunun Kerbela çöllerinde kurutulmak istendiği gündür.
Allah Resulünün, kulakları yırtılarak küpeleri alınan kızlarının, gelinlerinin zincirlere vurularak, mızraklara saplanmış mübarek başlarla beraber, Şam'a gidinceye kadar şehir şehir teşhir edilerek halka lanetlendirildiği günlerdeyiz.
Değerli Müslümanlar, Bugün aşure pişirerek dağıtma günü değildir.
Bugün alış veriş yaparak, bolluk bereket bekleme günü değildir. Bugün Muaviye’nin yezidin tarafı değil, Allah resulünün tarafı olarak, evlatların acısına ortak olup hüzünlenme ağlama günüdür.
Onlar,Sevgili Peygamberimiz, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin için "Allah'ım ben onları çok seviyorum, sen de sev" dediği, Peygamberimizin kıymetlileri idi.
Hz. Hüseyin doğduğunda, Hz. Fatıma anamızın ilk etapta sütünü emmez, Resûlullah'ı beklerler ve Hz. Peygamber'in parmağını emdikten sonra anasının sütünü emmeye başlar. Bundandır ki, Resulullah İmam Hüseyin için, "kanı kanımdan, eti etimden, canı canımdandır" demiştir.
Oysa Allah Resulü, Hz. Hasan ve Hz. Hüseyin hakkında "bunlar benim dünyada öpüp, kokladığım iki reyhanımdır", "onlar cennet gençlerinin efendileridir" dediği torunudur.
Ne hazindir ki Hz. Hasan Muaviye tarafından zehirlenerek, Hz. Hüseyin’de Kerbela'da başı bedeninden ayrılarak vahşice şehit edilmiştir.
Ne hazindir ki, Emevî ve Abbasi zihniyetinden beslenen Sünni dünyasından birçok insan, bugünden bi haberdir. Haberi olanlar ise gerekli hassasiyeti göstermemektedir.
Bugünün önemini ve nasıl anılması gerektiğini gelin Hz. Peygamber'den dinleyelim:
Hz. Peygamber (s.a.a), Hüseyin'in (a.s) şehit olacağını ve çekeceği diğer musibet ve sıkıntıları kızı Fatıma'ya (s.a) haber verdiğinde Fatıma (s.a) çok ağladı ve şöyle dedi: "Bu sıkıntı ve musibetler ne zaman vuku bulacaktır?"
Peygamber (s.a.a): "Ben, sen ve Ali dünyada olmadığımız bir zamanda" buyurdular.
Fatıma (s.a) bu sözü duyunca ağlaması daha çoğaldı. Sonra; "Kim Hüseynime ağlayacak ve onun için yas tutacaktır" dediğinde de Peygamber (s.a.a) şöyle buyurdular; "Fatımacığım! Ümmetimin kadınları, Ehl-i Beyt'imin kadınlarına, erkekleri de erkeklerine ağlayacaklar. Her yıl onun yasını yenileyecekler. (canlandıracaklar) Kıyamet günü olduğunda sen kadınlara şefaat edeceksin, ben de erkeklere. Kim Hüseyin'in sıkıntı ve musibetine ağlamış olursa, onun elini tutup cennete götüreceğiz. Fatımacığım! Kıyamet günü, Hüseyin'in musibetine ağlayan göz dışında bütün gözler ağlayacaktır; o göz cennet nimetlerine ulaşmak için gülecektir." (Biharu'l Envar c.44 s.292)
12 ciltlik Ehl-i Beyt külliyatını yazarak, Sünni dünyayı Ehl-i Beyt ile tanıştıran, Prof. Dr. Haydar Baş hocamızı hasret ve minnetle anarken, gelin bugün Hz. Hüseyin ve Kerbela şehitleri için ağlayalım!
