Bugün dünyada güçlü ülkeler denildiğinde akla ilk olarak büyük ordular, gelişmiş silah sistemleri veya yüksek millî gelir geliyor.
Peki gerçekten bir ülkeyi güçlü yapan bunlar mıdır?
Eğer öyle olsaydı, tarihin en büyük ordularına sahip imparatorluklar yıkılmazdı.
Eğer yalnızca para yeterli olsaydı, doğal kaynakları zengin birçok ülke bugün dünyanın en gelişmiş devletleri arasında yer alırdı.
Demek ki güç, yalnızca rakamlardan ibaret değildir.
Gerçek güç, bir milletin kriz zamanlarında ayakta kalabilme kabiliyetidir.
Japonya'nın petrolü yoktur.
Doğalgazı yoktur.
Demir cevheri bakımından zengin değildir.
Buna rağmen dünyanın en büyük ekonomilerinden biridir.
Çünkü en büyük sermayesi, yetişmiş insanıdır.
Almanya'nın bugün Avrupa'nın lokomotifi olmasının sebebi de yalnızca sanayisi değildir.
Disiplini, üretim kültürü ve güçlü kurumlarıdır.
Güney Kore ise bundan altmış yıl önce dünyanın en yoksul ülkeleri arasındaydı.
Bugün ise teknoloji üreten, marka ihraç eden ve dünyanın her yerinde söz sahibi olan bir ülkedir.
Bu dönüşümün temelinde doğal zenginlikler değil; eğitim, bilim, üretim ve uzun vadeli devlet politikaları vardır.
Peki Türkiye'nin en büyük gücü nedir?
Bazıları yer altı kaynaklarımızı söyler.
Bazıları genç nüfusumuzu…
Bazıları ise stratejik konumumuzu…
Bunların her biri önemli avantajlardır.
Ancak bunların hiçbiri tek başına güçlü bir devlet olmaya yetmez.
Çünkü bir ülkenin gerçek gücü, sahip olduğu kaynakları nasıl yönettiğiyle ölçülür.
En değerli maden, iyi yetişmiş insandır.
En büyük yatırım, bilgiye yapılan yatırımdır.
En sağlam savunma, milletin devlete duyduğu güvendir.
En büyük zenginlik ise üretebilen bir ekonomidir.
Kurtuluş Savaşı bunun en açık örneğidir.
Anadolu'nun ne güçlü bir sanayisi vardı ne de büyük bir ekonomisi...
Ancak milletin ortak bir hedefi vardı.
Bağımsız yaşamak.
İşte o ortak ideal, yokluk içindeki bir milleti dünyanın saygı duyduğu bir zafere taşıdı.
Demek ki ülkeleri ayağa kaldıran sadece maddi imkânlar değildir.
İnançtır.
Kararlılıktır.
Ortak hedeftir.
Bugün de güçlü Türkiye hedefi yalnızca ekonomik büyüme rakamlarıyla gerçekleşmez.
Ekonomi elbette önemlidir.
Savunma sanayii elbette önemlidir.
Ancak bunların kalıcı olabilmesi için hukuk güvenliği, adalet, nitelikli eğitim ve üretim kültürü aynı anda güçlenmelidir.
Bir ülkede gençler geleceklerini başka ülkelerde arıyorsa…
Bilim insanları çalışmalarını yurt dışında sürdürmeyi tercih ediyorsa…
Üretici yatırım yapmakta tereddüt ediyorsa…
Toplum geleceğe güvenle bakamıyorsa…
O ülkenin yalnızca ekonomik göstergelerine bakarak "güçlüdür" demek eksik kalır.
Prof. Dr. Haydar Baş, yıllar önce kalkınmanın temelini "insan" olarak tarif etmişti.
Çünkü insan güçlüyse devlet güçlenir.
Üreten insan varsa ekonomi büyür.
Adalet varsa yatırım gelir.
Bilim varsa teknoloji gelişir.
Milli bir hedef varsa millet kenetlenir.
Bütün bunlar birbirinden bağımsız değildir.
Bir zincirin halkaları gibidir.
Bir halka zayıfladığında diğerleri de bundan etkilenir.
Bugün Türkiye'nin ihtiyacı, sadece daha fazla üretmek değildir.
Daha adil paylaşmak…
Daha kaliteli eğitim vermek…
Bilimi desteklemek…
Liyakati esas almak…
Devlet ile millet arasındaki güveni güçlendirmek…
Ve en önemlisi, kendi fikirlerine güvenen bir toplum inşa etmektir.
Çünkü güçlü ülkeler, başkalarının ürettiklerini tüketerek değil; kendi fikirlerini, kendi teknolojilerini ve kendi değerlerini üreterek yükselir.
İşte bu nedenle güçlü bir Türkiye'nin temeli; yalnızca ekonomik büyüklük değil, güçlü insan, güçlü kurumlar ve güçlü fikirlerdir.
Çünkü bir ülkeyi gerçekten güçlü yapan; sahip olduğu servet değil, o serveti üretecek ve yönetecek insan kalitesidir.
