“Aşksızlara verme öğüt, öğüdünden alır değil. Aşksız kişi hayvan olur, hayvan öğüt bilir değil/Eksik olman ehillerden, kaça görün cahillerden/Tanrı bizar bahillerden, bahil didar görür değil.”
Yunus Emrenin bu beytinde vermek istediği mesaj şudur: “Kalbinde aşk olmayana öğüt vermeye kalkışmanın faydası yoktur. Aşkı bilmeyen birinin hayvandan farkı olmadığı için, hayvan öğütten ders almaz. Eğer aşk ehli birini görürsen ondan uzak durma, her daim kalbini aşka aç. Allah (aşksız) cimrilerden hoşlanmaz zaten (aşksız) cimri olan birinin de görme anlama idrak gözü kördür. Baktığını görmekten acizdir.”
Öyle değil mi gerçekten? Karşınıza çıkan birine sohbet etmeye kalkışırsınız, gönlünüzden perdeler kalkar bazen seneler önce yaşadığınız olaylar bazen birikmiş mesajlar kaynar gönlünüzden.
Hem siz istifade edersiniz gönlünüz muhabbetle dolar. Hem de karşınızdaki şahsın ne ismini ne inancını ne kimliği ne kültürünü bilmediğiniz halde ona karşı gönlünüzden bir yol gider sanki onun gönlüne…
Sohbetin sonunda anlarsınız karşıdakinin aşklı bir gönle sahip olduğunu, bilmese de birçok şeyi…
Bazen de öyle inat öyle aşksız biri çıkar karşınıza ki onunla oturmaktan bile haz duymazsınız. Sözde ilim deryası, laf budalası, kibrinin ateşi yakacak sanki sizi; o kadar rahatsız olursunuz ki… Bu tip aşksız adamlarla sohbet etmek sizi o kadar yorar ki zannedersiniz ki düz bir duvara dışından çıkmaya çalışmışsınız gibi bir hal yaşarsınız; aşkınızı enerjinizi boşa harcamış ziyana uğramışsınız…
25-30 sene önceydi Prof. Dr. Haydar Baş hocamız bana “evladım sen ilahiyatçı ol, dinin ahkamını peygamberinin sünnetini gücün nispetince öğren insanlara da yardımcı olursun nasihat edersin” demişti.
Ben de ona “hocam ben sanat okulu mezunuyum imam hatip mezunu değilim ki” deyince: “Evladım ilahiyatçı olmak için fakülte bitirmeye gerek yok. İlahi ilimlere ilgi duyarsın çaba sarf edersin bildiğinle amel edersin bilmediğini de Allah sana öğretir demişti.”
Allah hocamızdan razı olsun o andan itibaren hayata bakışım değişti. Bana ilk kulluk şuurunu o anda verdi desem yalan olmaz.
Biz de bu heyecanla bir yandan gerçekleri öğrendik bir yandan da aşklı aşksız ayırt etmeden önümüze gelenlere nasihat etmeye kalkıştık.
Hayatımda beni en çok yoran aşksız kimselerle yaptığım sohbetlermiş meğer. Elbette Yunus Emre’nin bu sözünü yıllar sonra öğrendim. Emek boşa gitmez! Elbette Allah katında mutlaka karşılığı vardır ama neden yorgun düştüğümü anladım.
Meğer aşksızlardan uzak durunca aşkı yaşamanın lezzetine varıyormuş insan.
“Altının kıymetini sarraf bilir” demiş büyükler. Hem de öyle değil mi? Kıymetli bir şey kıymet bilenin yanında kıymetlidir. Yunus onun için bir beyitlerinde şöyle seslenir: “Miskin Yunus söyler sözün. Yaş doldurmuş iki gözün/Bizi bilmeyen ne bilsin. Bilenlere selam olsun”
Bize aşkın yolunu öğreten, aşkı yaşatan, aşk sultanımıza selam olsun. Önderiniz aşk, dostunuz aşk, yolunuz aşk, yoldaşınız aşk, sonunuz aşk olsun.
Âşık olabilene “aşk” olsun.
Uğur Kepekçi
