Hacca giden kardeşlerimiz görmüştür; Mescid-i Nebevî içerisinde kendi evinin hemen yanında “Ashabı Suffa” denilen yerde Peygamberimiz (s.a.a.) peygamberlik görevini aldıktan sonra 13 sene gibi bir zaman diliminde ashabının eğitimi ile bizzat ilgilenmiştir.
Hazreti Ali(a.s.) Efendimizin; “Bana bir harf öğretenin 40 yıl kölesi olurum” diye, Mustafa Kemal Atatürk’ün; “yeni nesiller sizin esriniz olacaktır” diye iltifatta bulunduğu öğretmenlerimize gerçekten hak ettikleri değer verilmemektedir.
Öğretmenlerimizin çoğu, köyde, kentte zor şartlar altında eğitim ve geçim derdiyle uğraşmaktadır. Evlatlarımızı teslim edip, en güzel şekilde yetişmesini istediğimiz öğretmenin şartları nedir, bileniniz var mı? Aldığı maaşla ay sonunu nasıl getirdiğini, ne yiyip ne içtiğini, ne giydiğini bilenimiz var mı?
Sadece öğretmenlerimiz değil toplumun maaşla geçinen büyük kesimi, gerçekten insanca yaşamakta zorlanmaktadırlar. Toplumun eğitim meselesini halletmek isteyenler, öncelikle eğitimcileriyle ilgilenmeli; eğitimcilerin geçim derdine ve diğer sosyal sorunlarına çözüm bulmalı ki ondan istenilen verim alınsın.
Eğitim, milletlerin yükselmesi, güçlenmesi, ayakta kalması, geleceğini garanti altına alabilmesi için olmazsa olmaz şarttır. Madem eğitim bu kadar önemlidir; o zaman devletler, eğitimlerini kendi inanç ve kültürlerine uygun bir şekilde düzenlemelidir.
Ama maalesef küresel güçlerin oyununa gelen siyasiler, kendi milletlerini başka milletlerin inanç ve kültüründen esinlenen eğitim metotlarıyla eğitmektedirler. Netice olarak da yetişen nesillerden istenilen başarı elde edilememektedir.
Eğitim ve öğretmenlerin sorunları o kadar çok ki; öyle bir günle, bir makaleyle sorunların dile getirilmesi, çözülmesi imkânsızdır. Ne diyelim, biz de Öğretmenler günü dolayıyla eğitimimizde emeği geçen başta anne babalarımızın, ilkokuldan üniversiteye kadar bütün eğitim emekçilerinin, üstatlarımızın gününü kutlar; ölmüşlere rahmet, yaşayanlara da sağlıklı ve başarılı bir ömür diler, ellerinden öperiz.
Uğur Kepekçi / 25 Kasım 2013
