Hz. Muhammed (s.a.a) bir hadisiyle takva ehlinin bırakın haramdan kaçınmasını, şüphelilerden dahi uzaklaşarak dinini ve ırzını koruyabileceğini şöyle beyan etmiştir:
"Helâl belli. Haram da bellidir. Fakat bu ikisinin arasında şüpheli şeyler vardır. Bu nedenle şüphelerden korunan, dinini ve ırzını temiz tutmuş olur. Şüphelere düşen, harama da düşer. Nasıl koruluğun kenarında koyun otlatan çobanın koyunlarının her an koruluğa girme ihtimali varsa, şüpheli şeylerden korunmayanın harama düşme ihtimali de öylece vardır. Haberiniz olsun ki, her hükümdarın koruluğu vardır. Allah'ın korusu da haramlardır" (Buhârı, İmân, 39; Müslim, Müsâkat, 107; Ebu Davud, Büyû', 3; Tirmizî Büyû', 1; Neseî, Büyû', 2; İbn Mâce, Fiten, 14; Ahmed b. Hanbel, IV, 267).Yüce Allah’ın kalplerdeki niyeti esas kabul etmesi, takvaya verdiği önemin eseridir.
Âlemlere Rahmet Hazreti Muhammed (s.a.a.) bu konuda şöyle buyurmuştur:
“Muhakkak ki Allah, sizin dış görünüşünüze ve kalıbınıza bakmaz. Kalplerinize ve niyetlerinize bakar.” (Müslim, İbn-i Mace, Ahmed b. Hanbel)
Âlemlere Rahmet Hazreti Muhammed’in (s.a.v.) Veda Hutbesindeki takva ile alakalı beyanı da şöyledir:
“Ey insanlar! Rabbiniz birdir. Babanız da birdir. Hepiniz Âdem’in çocuklarısınız, Âdem ise topraktandır. Arabın Arap olmayana, Arap olmayanın da Arap üzerine üstünlüğü olmadığı gibi; kırmızı tenlinin siyah üzerine, siyahın da kırmızı tenli üzerinde bir üstünlüğü yoktur. Üstünlük ancak takvada, Allah'tan korkmaktadır. Allah yanında en kıymetli olanınız O'ndan en çok korkanınızdır.”
Hz. Muhammed (s.a.a)'in takva hakkında söylediği diğer bazı hadisler de şöyledir:
"Allah'a karşı takva sahibi olmanızı tavsiye ederim" (Ebu Davûd, Sünen, 5; Tirmiz, İlim, 16; Ahmed b. Hanbel, II, 325).
"İnsanın Cennete girmesine en çok sebep olan şey, onun Allah'a karşı duyduğu takvasıdır" (Ahmed b. Hanbel, II, 392, 442).
Peygamberimiz (s.a.a.) takvaya o kadar çok önem verirdi ki dualarında takva talep ederdi:
İbni Mes’ud radıyallahu anh’den rivayet edildiğine göre Nebi sallallahu aleyhi ve sellem şöyle dua ederdi:“Allahım! Senden hidayet, takva, iffet ve gönül zenginliği isterim.” (Müslim, Zikir 72. Ayrıca bk. Tirmizî, Daavât 72; İbni Mâce, Dua 2)
Kur'an-ı Kerimde yüce Allah “İyilik ve takvada yardımlaşın. Günah ve düşmanlıkta yardımlaşmayın" (el-Mâide, 5/2) buyurarak, takvanın İslâm'daki yerini göstermiştir.
Dinde derinleşerek, hakiki bir kulluk şuuruna erişmek isteyenlerin takvaya sarılmaktan başka çareleri yoktur. Vesselam.
Uğur Kepekçi / 7 Ekim 2013
