Dünkü makalemizde Korona bilmece sorumuz: Sizce bu duyarsız ve plansız çalışmayla devlet koronayı önleyebilir mi?
Sonra da cevabımızı vermiştik: “Sırça saraylarda oturup masa başı kurullarla bu iş çözülmez.” Demiştik.
İnsanın doğasında çözümsüzlük diye bir şey yok aslında. Allah ölümün dışında her derdin devasını da yarattığını beyan ediyor. İnsana düşen görev; sorumluluk duygusunu, aklını ve imkanları bir araya getirerek samimi bir gayret ortaya koymaktır.
Genel olarak problemin kaynağı; bir göreve işin ehli olanlar değil de siyasi iktidara yakın olanlar daha fazla layık görüldüğü için hemen her yerde işler ya yürümüyor ya ağır aksak kör topal gidiyor ya da sorumluluk duygusu olan samimi insanlar sayesinde işler yürüyor.
Korona işine Nasrettin Hocanın tavsiyesiyle eğilme lüzumu hissettik…
Nasrettin hoca bir gün ağaçtan düşmüş, sonra da “aman hoca bir şey oldu mu, neren ağrıyor?” demişler. O da “Bana ağaçtan düşen birini getirin” demiş. Nedenini sormuşlar “Beni ancak ağaçtan düşen anlar” demiş.
Koronayı bugüne kadar dışardan takip ediyorduk. “Maske mesafe temizlik” deniliyordu, “evde hayat var” deniliyordu. Bu kadarını biliyoruz, çünkü yaşadık.
Şimdi de hastalık sürecini, tedbir ve tedavi konusunda yaşadıklarımızı paylaşmakla fikrimizi beyan etmeyi sorumluluk olarak görüyoruz.
Türk milleti olarak geldiğimiz bu noktada tedbirlere uyma noktasında pek de başarılı değiliz. Vatandaş söz dinlemiyor.
Ancak vatandaş söz dinlemiyor diye devlet onu başı boş bırakma şansına sahip değildir. Ya söz dinletecek ya sistemini kuracak ya da cezai müeyyide uygulayacaktır.
İnsanları kendi haline bırakmadan, oto kontrol sistemlerine baş vurmalıdır.
Herkes kendi kurumunda kendince kurallar alması yeterli değil. İçeriye beşer onar vatandaş alınıyor, dışarıda mesafe kuralı kimsenin umurunda değil.
İçerde korunma, dışarda bulaşma!
Önerilerimiz:
Korona tedbirleri kapsamında bütün kalabalık yerlere mutlaka turnike sistemi konmalıdır. Madem vatandaş mesafe kuralına uymuyor, siz de onu turnike ile mesafeye sokarsınız.
Yetki sahipleri mutlaka sahaya inmeli, uygulamaları tebdili kıyafet kuralıyla denetlemelidir. Genelde amirleri alt tabaka görevliler iyi haberlerle mutlu etmeyi severler. (Yalakalığı sevenimiz çok da ondan)
Sorumlular, koronalı hasta gibi davranıp vatandaşın aldığı hizmeti yine gizlice denetlemelidir.
Başka devletlerde test yapmak için kapı kapı dolaşıp numune alanların aksine; bizde “ben koronayım ne olur benden numune alın” diye kapı kapı dolaşmasına rağmen vatandaş mağdur. Her talep edene test uygulanmalıdır.
Paramız yetmez demeye kimsenin hakkı yok çünkü başka devletlere korona sağlık ekipmanı hibe ediyoruz. Demek ki paramız çok, ekonomimiz çok iyi…
Sağlık çalışanları, tükenmişlik sendromu yaşıyor. Hastalara haklı olarak eskisi gibi sevecen davranamıyor, buna mutlaka çare bulunmalıdır.
Test merkezleri daha yaygın ve daha ulaşılabilir hale gelmelidir. Test vermek için merkezlerde toplanan vatandaşın toplanma alanları, bulaş merkezi haline dönüşmüştür.
Ben doktor değilim, görevli değilim ama sorumlu bir vatandaşım.
Lütfen sırça saraylarınızı, masa başı ilim, bilim kurulu görevlerinizi arada bir terk ederek halka karışın, yerinde ve kendiniz denetleyin.
Daha güzel çözümler ve sonuçlar elde edilecektir. Hem siz hem milletimiz kazanacak, sağlıklı günlere bir an önce kavuşacağız. İnşallah.
Uğur Kepekçi
