Uzun zamandır dikkatimi çeken bir konuyu siz değerli dostlarımla paylaşarak mübarek üç ayların bereketi hürmetine bir güzel kazanım daha elde edelim istedim.
Müslüman olduğu halde namazını aksatan birçok kardeşimiz var. İnanıyor, ancak namazını kılmıyor. Bir kısmı da aksatarak kılıyor. Diğer bir kısım da namazını kılıyor ama Muhterem Prof. Dr. Haydar Baş Hocamızın benzetmesiyle “tahsildara vergi verir gibi kılıyor.” Yani kendince yeter şartlarını yerine getirip sadece borcunu ödemek için ruhundan uzak ve muhabbetsiz bir şekilde kılıyor. Sonra da kıldığı namazın kendisini kötülüklerden uzaklaştırmadığından ve lezzet alamadığından dert yanıyor.
Peki, bu neden böyle? Neden insanlar kıldıkları namazdan lezzet alamıyor diye çok kafa yorduğum olmuştur. Olayın manevi ciheti tatbikî mana büyüklerini ilgilendirir; biz sadece gözlemelerimizi paylaşıyoruz. Sonra kaynaklarda birkaç hadisi şerife rastlayınca meselenin mahiyeti hakkında az da olsa bilgilenmiş oldum.
Hadisi şerifleri aktarmadan önce bir örnekle maksadımızı anlatmaya çalışalım: Çok lezzetli ve hoşlandığı bir şey yiyip içen birine rastladığınız zaman, yiyip içtiği şeyin ona verdiği keyiften uzun zaman ayrılamaz. Tabir yerindeyse damağını döver dur. Ama çoğu kimseyi görüyoruz; namazını kılıp selam verir vermez, namazdan sonra yapılması gereken tespihatını yapmadan, dua etmeden aceleyle namaz mahallini terk ediyor. Demek ki ya lezzet almıyor ya da şeytana ve nefsine yenik düşüyor.
Hâlbuki namaz sonrası tespihatını ve dua etmeyi terk etmekle neler kaçırdığının farkında mı acaba? Bu konuda Âlemlere Rahmet Hazreti Muhammed (s.a.v.) çok önemli bir müjde vermiştir:
Sahabeler bir gün peygamberimize gelir ve şu soruyu sorarlar:
“Ya Resülullah! Varlık sahipleri yüksek dereceleri ve daimi nimetleri alıp gittiler. Çünkü onlar da bizim gibi namaz kılıyorlar, oruç tutuyorlar. Ancak onlar sadaka veriyor biz veremiyoruz, onlar köle azâd ediyor, biz edemiyoruz.”
Peygamberimiz (s.a.v.) onlara şu müjdeyi verdi:
“Ben size bir şey öğreteyim mi? Onunla sizi geçenlere yetişir, sizden sonrakileri de geçersiniz. Hem hiçbir kimse sizden daha faziletli olamaz; meğerki sizin yaptığınız gibi yapmış olsunlar. Her namazdan sonra 33 kere “Sübhânallah”, 33 kere “Elhamdülillah”, 33 kere “Allahuekber” derseniz, tamamı 99 eder; yüzün tamamında da ‘Lâilâhe illallâh vahdehûlâ şerîke leh, lehü’l- mülkü velehü’l- hamdü ve hüve alâ külli şey’in kadîr’ derseniz, günahlarınız denizin köpüğü kadar da olsa bağışlanır.” (Müslim-Mesacid 146)
Bir başka hadisi şerifte de namaz kılanların neden bu tespihatı terk ettiklerine dair bir uyarı vardır:
“Şeytan, namazda iken her birinize gelir, "Şunu şunu hatırla." der ve namazdan çıkıncaya kadar devam eder. (Bu hatırlatmaların neticesi olarak) kişi bu tesbihatı terk bile eder.” (Tirmizi Daavât 25)
“…Peygamber (s.a.v) buyurdu ki: Şeytan gelir ve namazdan çıkıncaya kadar o kimseyi falan kimseyi ve filan işi hatırla der bu yüzden tesbih çekmeyi belki yapamaz. Yine yatacağında şeytan gelir uyuyuncaya kadar ona bazı şeyleri hatırlamaya devam eder de o kişide bunları söylemeden uyur kalır.” (İbn Mâce, İkamet-üs Salat: 27)
Şöyle bir tefekkür ediniz değerli dostlar: Allah rızası ve dolayısıyla kendi menfaatimiz için çok kısa bir zaman daha ayırıp namazlardan sonra tespihatımızı yapsak, arkasından da (denizlerin köpüğü kadar günahımız bile olsa affedildikten sonra) güzel bir niyet ve muhabbetle duamızı yapsak, çok şeyler kazanacağız. Belki de namazdan almak istediğimiz lezzete Allah’ın yardımıyla bu sayede ulaşabiliriz.
Zaten yüce Allah kulunun sürekli dua etmesini istiyor. Bu konuda çok ayet ve hadisi şerif var ama şu hadis uyanmak isteyenlere yeter, artar bile: Peygamberimiz buyurdu;
“Kim Allah’tan istemezse duâ etmezse Allah o kişiye gazablanır.” (İbn Mâce, Dua: 17)
İnşallah namaz kılan kardeşlerimiz bundan sonra namaz sonrası tespihatlarını ve dualarını ihmal etmesinler. Böylece namazlarımız daha güzel olacak, daha fazla lezzet almamızı sağlayacaktır. Allah(c.c.) namazımızı, tespihat ve dualarımızı kabul buyursun. Amin.
Uğur Kepekçi / 22 Mayıs 2014
