Rahmetli Celal Mısır Hocamızın nasip ve nasipsizlik hakkında müthiş bir tespiti vardır. Onunla başlayalım muhabbetimize:
“Nasip iki türlüdür arkadaşlar. Biri nasip kapsını bulamamaktan dolayı nasipsiz kalmak. Diğeri de nasip kapısını bulup kapıdan girememek ya da nasip sofrasından nasipsiz kalmak. En kötü ve hesabı zor alan nasip kapısındaki nasipsizliktir.”
Biraz açalım burayı: Rahmetli Haydar Baş hocamızın insanoğlunun arayış süreci hakkında sohbet ve yazılarından anladığım şudur: Hocamız arayışın ruhlar aleminde başladığını; her bir ferdin arayışını farklı yerlerde ve farklı kulvarlarda yaptığını izah eder. Doğru adrese varmanın; doğru yoldan gitmek olduğunu bunun da mutlaka bir kâmil insan yardımıyla olacağını tekrar tekrar ortaya koyardı.
Arayış süreci ruhlar aleminden başlayıp; ana rahmi, dünyaya geliş, çocukluk, gençlik, ihtiyarlık, ölüm, kabir hayatı, mahşere varış, hesap meydanında toplanmak ve layık olduğuna kavuşmakla sona erer...
Elbette bazı süreçte tercihimizle, bazı süreçte de tercihimiz dışı Allah’ın muradıyla dönen işler vardır. Zaten kişinin sorumlu olduğu taraf, kendi tercihinin söz konusu olduğu kısımdır.
Ruhlar aleminden sonra kimsenin hangi ananın rahminde oluşacağı, dünyaya gelecek sıfatı, cinsiyeti, boyu-posu, gözünün rengi, kendi tercihi olmadığı için sorumlu değildir. Sorumluluk buluğa ermekle başlar.
Buluğla birlikte kişilerin tercihleri yolunu, konumunu belirlemeye başlar. Bir beyitte ne güzel söylenmiş: “İki yol verdim. Ben seni iradenle serbest bıraktım. Rahmetimi bıraktın zulmete daldın derse Allah ben ne cevap vereyim”
Önünde iki yol; rahmet ya da zulmet…
İşte tercihinizle yapacağınız seçim sizi o yolun menziline ulaştırır. Zulmet yolunu takip edip rahmet menzilini talep etmek; ayıptır, günahtır ve boş istektir.
Buralar içinden çıkılması zor işler. Maksadımıza gelelim: Nasibi olmayana zaten sözümüz yoktur. Bizim maksadımız nasip kapısını bulup nasipsiz kalanlara birkaç kelam etmek olacaktır.
Defalarca değindik. Prof. Dr. Haydar Baş Hocamız “Bizim yolumuz nasip yoludur. Allah herkese naip etmez.” Dediğini…
Son Güneydoğu seyahatinde Prof. Dr. Ömer Eyercioğlu’nun evinde Prof. Dr. Haydar Baş Hocamıza bir soru soruldu nasip konusunda: “Biz kendimizi sizi tanımakla nasipli sayarız ama nasip sahibi olmanın ya da şükrünü yerine getirmenin yolu nedir?
Haydar Hocamız Ömer beye dönerek. “Bu sorunun cevabını size Ömer versin” dedi. Ömer bey saygıyla ve edeple emri yerine getirdi. Başladı sohbete: “Arkadaşlar! Matematikte sıfır kendi başına hiçbir değer taşımaz. Milyonlarca sıfır bir araya gelse azı da sıfır çoğu da sıfırdır. O sıfırın değer bulması ancak bir rakamın arkasında olmaktır. En küçük rakamı ele alalım “1” rakamıyla olsa o sıfır 10 eder, sıfırlar çoğaldıkça 1 rakamının ardında değer üstüne değer eder. İşte matematikteki bu kuraldan yola çıkınca nasip kapısından nasiplenmek sıfır hükmünde olan nefislerimizi “1” in hemen arkasında yer alarak değerli hale getirirsek nasip kapısından nasip elde ederiz. Hocamızın davasını dava etmek yoluna onun istediği şekilde hizmet etmektir. Bu yolun nasibi, bu yolun şükrü”
Prof. Dr. Haydar Baş hocamız: “İşte ben ne demek istiyorsam onu dedi Ömer. Nasip arayan böyle yapmalıdır.”
Hocamızı tanıyan o kadar çok kimse var ki çeşit çeşit. Kimi uzaktan sever, kimi yakından. Kimi kendince bir yol tutmuş gider. Kimi kendini nasipli zanneder, rolünü kendi seçer, nasip kapısının önünde nasipsiz bekler durur.
Hüküm verildi; Haydar Hoca bedenen aramızdan ayrıldı ama nasip kapısı açıktır. Gönül yolu yoldur varana. Ama her şeyin bir kuralı vardır. Sıfırlar rakamın üstünde önünde altında ne kadar yakın olursa olsun; etrafında ne kadar dönerse dönsün “1” in ardında durmayınca boşuna döner. Yani bu kapıdan nasip alması çok zor olsa gerektir…
Kapıyı bulan nasipliler, etrafta dönen sıfırlar; karar kılsın! Hakkın kapısından girsin, sofraya otursun hem nasiplensin hem nasiplendirsin. Aksi akıbetten Allah korusun…
Uğur Kepekçi
