Allah minarelerden ezanımızı dindirtmesin, bayrağımızı göklerden indirtmesin, imanımızı gönlümüzden sildirtmesin. Vatanımızı milletimizi her türlü bela ve musibetten kurtarsın, cümlemize ayıkmayı nasip eylesin.
Koronavirüs ’ten kurtulmak ve millete moral verilmek için minarelerden dualar salalar okunuyor, tekbir ve salavatlar getiriliyor…
Kimileri rahatsız olsa da ben asla rahatsız değilim.
Peki bir işe yarar mı? Onu Allah’a havale edelim. Eğer bir işe yaramazsa kimseyi de suçlamayın diye birkaç noktaya temas edelim dedik.
Uygulama ve zamanlamada yanlışlık var. Uygulama yanlış olursa istenen netice elde edilemez. Sadece tiyatro olarak kalır.
Bir eylemin istenilen neticeye varması için kurallar vardır.
Gerek madde gerek mana aleminde var olan kurallar kimsenin keyfine göre değişmez.
Bu konuda rahmetli Celal Mısır Hocamızın muhteşem bir tespitini aktarayım size: “Yapılan bir amelin Allah katında kabulü bazı şartlara bağlıdır. Önce temiz bir niyet, sonra yerinde ve zamanında ortaya konması gereken gayret. Eğer bir işi nerede ne zaman nasıl yapılacağını kestiremezseniz usul hatası yaparsınız. O zaman istenilen neticeyi elde edemezsiniz. Çünkü Vusulsüzlük usulsüzlüktendir”
Daha iyi anlaşılması için namazın kabul şartları arasında bulunan vakit şartını örnek verelim: Kılınacak vakit namazının o vakit girmeden kılınması o vaktin namazının sorumluluğunu ortadan kaldırmaz.
Değerli dostlarım! Benim güzel hocam Prof. Dr. Haydar Baş, Trabzon’da yıllar önce bir dostumuzun yeni doğan bebeğine isim koydu. Sonrada bize seslendi:
“Bizim buralarda ölen biri olunca minarelerden sala verirler. Bakınız verilen bu salaya su salası derler. Bu salada mutlaka “inne lillah ve inne ileyhi raciun” (Bakara suresi 156) ayetini okurlar. (Manası: “Biz Allah'ın kullarıyız ve biz mutlaka O’na döneceğiz) Halbuki bu ayet, su salasında ölüye okunmaz. Çünkü o ölmüştür. O bu ayetin muhatabı olmaktan çıkmıştır. Halbuki yeni doğan bir bebeğe isim koyarken kulağına bu ayeti okumak gerekir. Yeni doğan bebeğin ismini koyarken onun kulağına bunu da söyleyin ‘inne lillah ve inne ileyhi raciun’ (Biz Allah'ın kullarıyız ve biz mutlaka O’na döneceğiz) Bebeğin kulağına söylediğiniz bu ayetle ‘nereye geldiğini ne için geldiğini ve tekrar nereye gideceğini’ bebeğin ruhuna duyurmak lazımdır”
Bu bilgiye göre okunan salalarda usul hatası var.
Rahmetli Celal Mısır hocamızın da aktardığı bir atasözü vardır: “Vusulsüzlük usulsüzlüktendir.” (Sonuca erememek usul bilmemektendir)
Şimdi çıkmış minarelerden sala okuyorsunuz! Yine usul hatası var.
Millet doğduğunda, bedenler değil ruhlar ölmeden bu salayı okusaydınız.
Gönüllerde bir iz bıraksaydınız.
Camilere aşkla koşan bir cemaat oluştursaydınız.
Camiye gelen müminlere sahip olsaydınız.
Müslümanın istikametini korusaydınız.
Dinlerarası diyalog ve benzeri sapıklıklara meydan vermeseydiniz.
Bu okuduğunuz salları okumak zorunda kalmazdınız. İş işten geçtikten sonra okunan bu salalar “su salası” hükmündedir.
Önce suçu kendinizde aramalıyken “sahada top dolaştıran galip takım gibi davranmanın alemi yoktur.”
Bazı aklı evveller, bu yazıyı okuyunca “ne yani minarelerden sala verilmesin de kilise çanı mı çalsın” deyip muhasebe etmek yerine taş atmayı tercih ederse; yine alınması gereken mesajı kaçıracaklar.
Ne yapalım hidayet ayrı bir nasip. Allah nasibimizi elimizden almasın.
Uğur Kepekçi
