İçerisinde bulunduğumuz mübarek üç aylar manevi kazanç için ele geçmez fırsatlardır. Diğer zamanlardan farklı olarak bazı özel gayretler ortaya koymak lazımdır. Bu ayda en azından Pazartesi Perşembe günlerini oruçlu geçirmeye gayret edelim.
İbadet ve kulluğun sadece farzlardan ibaret olduğu zannına kapılıp nafile ibadetlerden uzak kalan kimselerin Allah’la yakınlık kurmalarının zor olacağı, nafilelerle meşgul olanların ise daha kâmil hak yakınlığına kavuşacağını bildiren bir hadisi kutside şöyle haber verilmiştir:
“Kim benim bir dostuma düşmanlık ederse, hiç şüphesiz ben ona harb ilan ederim. Kulum, kendisine farz kıldıklarımdan benim için daha çok sevilmeye değer şeylerle bana yaklaş(a)maz. Kulum bana nafilelerle yaklaşmaya devam eder; nihayet ben onu severim. Ben onu sevince de, onun işiteceği kulağı, göreceği gözü, tutacağı ve vuracağı eli ve yürüyeceği ayağı olurum. Benden isterse, ona verir, bana sığınırsa onu korurum.” (Buhari, Rikak: 38, Ahmed İbnu Hanbel (6/256))
Peygamberimizin üzerinde durduğu en önemli nafilelerden biri de nafile oruçlar, özellikle de Pazartesi Perşembe oruçlarıdır.
Bildiğiniz gibi Peygamber Efendimiz(s.a.v.) yılın değişik zamanlarında oruç tutmuş, oruç tutmayı sadece Ramazan ayına hasretmemiştir. Onun üzerinde önemle durduğu ve tuttuğu oruç “Pazartesi, Perşembe” oruçlarıdır.
Hz. Ebu Hüreyre radıyallahu anh anlatıyor: "Resulullah aleyhissalatu vesselam buyurdular ki: "Ameller Allah Teala hazretlerine pazartesi ve perşembe günleri arz edilir. Ben, amelimin oruçlu olduğum halde arz edilmesini severim."(Tirmizi, Savm 44, (747).
Ebû Katâde radıyallahu anh şöyle dedi: Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'e pazartesi günü oruç tutmanın fazileti soruldu. O da şöyle buyurdu:"O gün, benim doğduğum, peygamber olduğum (veya bana vahiy geldiği) gündür." (Müslim, Sıyâm 197, 198)
Âişe radıyallahu anhâ şöyle dedi: “Resûlullah sallallahu aleyhi ve sellem pazartesi ve perşembe günleri orucuna özen gösterirdi.” (Tirmizî, Savm 44)
“Alimler dört günden fazla oruçsuz olmayı kerih(kötü) görmüşlerdir. Dört günü sınır belirtmeleri, bayram ve teşrik günlerinin takdirine göredir. Dört günden fazlasını oruçsuz geçirmenin kerih görülmesi şu hikmete dayanır: Kalp katılaşır, kötü âdetler baş gösterir ve şehvet kapıları açılır. Hayatıma yemin ederim, âlimlerin bu görüşü halkın çoğu hakkında tam isabetli bir görüştür.”(imam-ı gazali/ İhya)
İmam-ı Gazali Hazretlerinin bu görüşünü teyit etmek için herkes kendi halini test etsin? Anlaşılan o ki; İbadetle meşgul olan Müslümanların bile gerçek kulluğun, nezaketinden ve zarafetinden uzaklaşmalarının sebeplerinin başında belki de Pazartesi Perşembe orucuna devam edilmemesi gelmektedir.
Diğer nafile ibadetlerin varlığını hemen herkes bilmektedir. Bunlar değişik yer ve zamanlarda kılınan namazlar, tutulan oruçlar, yapılan zikir ve dualar, yapılan başka ibadetler vardır.
“Kıyamet Günü’nde, insanların, Amellerinden ilk hesaba çekilecekleri şey namazdır. Rabbimiz azze ve celle -en iyi O bildiği halde- (şöyle) diyecektir: ‘Kulumun namazına bakın; onu tamam mı yaptı, noksan mı yaptı?’ Eğer tam ise, tam olarak yazılacak. Eğer ondan bir şey noksan olduysa, Allah Teala ‘Bakın, kulumun herhangi bir tatavvu’u (nafilesi) var mıdır? Eğer tatavvu’u varsa, kuluma farizasını tamamlayın’ buyuracak. Sonra ameller işte böyle alınacak.” (Ahmed, Ebu Davud, Nesai ve Hakim, Ebu Hureyre radıyallahu anhu’dan, El-Fethu’l-Kebir: 1/433, H: 4686 Ayrıca bkn: Ahmed, Ebu Davud, İbnu Mace ve Hakim, Temimu’d-Dari radıyallahu anhu’dan, El-Fethu’l-Kebir:1/433, H:4689)
Uğur Kepekçi / 22 Mayıs 2013
