Rahmetli Ali Gedik Hocamızın aramızdan ayrılışının seneyi devriyesinde bulunuyoruz. 2 yıl önce 20 Mart. 2011 tarihinde beden olarak aramızdan ayrılan Muhterem Ali Gedik Hocamız, gerçekten yeri doldurulamayacak bir değerdi. Allah’a sonsuz şükürler ediyorum ki; ben onunla birlikte olma, defalarca sohbetlerini dinleme, birlikte yolculuk etme, fikir ve gönül yapımızın şekillenmesinde emeklerine muhatap olma şerefine layık oldum.
Ayrıca benim diğer şeref duyduğum bir olay daha var ki onun değerine hiçbir baha biçilmez. Yazmış olduğum “Yönümü Arıyorum” kitabımıza ömrünün son zamanlarında hasta haliyle “Takdim” yazmış ve kitabımızı bizatihi tashih etmiş, hasta haliyle kitabımızda gördüğü eksiklikleri tespit etmiş; kitabımızın editörlüğünü üslenen değerli dostum Sayın Oğuz Köroğlu ile birlikte onun işaret ettiği doğrultuda kitabımıza son şeklini vermiştik.
Rahmetli Ali Gedik Hocamız, gerçekten bereketli bir kimseydi. Üstadımız Prof. Dr. Haydar Baş Hocamızın gönlümüze ektiği tohumları, maharetli bir bahçıvan edasıyla korumuş, geliştirmiş ve yetiştirmiştir.
İcmal Dergimizin ilk sayısından itibaren gençliğin yetişmesi için elinden gelen hiç bir çabayı esirgememiş, son nefesine kadar da gayret ortaya koymuştur. Hatırasına saygı olarak onun icmal dergisinin ilk sayısında “kalp üzerine” yazdığı makalesinden bir bölümü sizlerle paylaşmak istedim…
“Kalp, gerek madde gerekse mana olarak bütün organların, his ve duyguların merkezidir. Teslim edilmedikçe hiçbir gücün hâkim olamayacağı en muhkem ve mahrem komuta merkezidir. Orda mevcut olanı başkasının görmesi, bilmesi ve ona müdahalesi mümkün değildir. Bütün uzuvların yaşaması ve varlık sebeplerini yerine getirmesi tamamen kalbe bağlıdır. Bu bakımdan ilk teslim alınacak ve hiç teslim edilmeyecek olan yer kalptir. Ka’bûl-l Ahbar, kalbin uzuvlarla olan münasebetini şöyle anlatır; “Göz, insana yol gösterir. Kulak, gelecek tehlikeleri duyurur. Dil, tercümanlık yapar. Eller, kanat vazifesini görür. Ayaklar da posta hizmetlerini yerine getirirler. Kalp ise bir hükümdardır. Hükümdar huzur içerisinde olursa maiyeti ve ordusu da huzur bulur.”
Kalbin bütün uzuvlar üzerindeki müessiriyeti ki, bir insanın mû’min, kâfir veya münafık olması öncelikle kalbi bir yönelişle başlar. Sonra, ona bağlı uzuvlarda fikir ve aksiyon olarak ortaya çıkar. En basit ifadeler, tavırlar ve hareketler bile kalptekinin ortaya çıkmasından başka bir şey değildir.
O halde insanda öncelikle ele alınacak, tanınacak, ihtiyaçları temin edilecek ve her türlü tehlikelere karşı korunacak olan kalptir.
Genel bir çerçeve içerisinde insan ele alındığında ilk iş: Latif, Rabbani ve Ruhani olan kalbin, beşeri ve dünyevi duygulardan, düşüncelerden temizlenmesi, kendi yapısının gereği olan duygu ve düşüncelerin kalbe kazandırılmasıdır. Her mahlûk gibi kalp de eksik ve muhtaç bir karakterde yaratılmıştır. O’nun eksikliği ve ihtiyaçları, ancak Allah’ı bilmek ve sevmek ve O’na ulaşmakla giderilir. Allah’ı bilmek, sevmek ve ulaşmak için de O’ndan haber getiren, O’nu sevdiren ve O’na götüren bir peygamber, elçi, rehber ve yol gereklidir. Bu özetin içerisinde, ilk insandan kıyamete kadar bütün peygamberler, Onların yolundan giden ulemalar, evliyalar ve her birinin yaşadığı, ifade ettiği bir tevhit yolu vardır. İşte bu yolda kalp, kendisine ulaşan haberler çerçevesinde Allah’a ve O’nun rızasına açık, gayrisine kapalı olmak zorundadır.”(Ali Gedik / Eylül 1983 / sayı:1 / icmal)
Mekânın cennet olsun Ali Hocam; seni özlüyoruz, özlemeye de devam edeceğiz. Birlikte yaşayıp birlikte aynı mekânda toprağın bağrında yatan Mustafa Hayri Baba Hazretlerine, Rahmetli Celal Mısır Hocamıza, Rahmetli Baki Bektaş Hocamıza ve diğer komşularına da rahmet diliyor, kendilerinden şefaat talep ediyorum.
Uğur Kepekçi / 23.Mart.2013
