Âlemlere Rahmet Hazreti Muhammed(s.a.v.) Efendimizden rivayet edilen bir hadisi şerifte şöyle zikredilmektedir:
Ebu Sa'îdi'l-Hudri radıyallahu anh anlatıyor: "Resülullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki: "Kim Allah Teâla hazretlerinin rızası için bir derece tevazu izhar eder (alçak gönüllü) olursa, Allah, onu bu sebeple, bir derece yükseltir. Kim de Allah'a bir derece kibirde bulunursa, Allah da onu bu sebeple bir derece alçaltır, böylece onu esfel-i safiline (aşağıların aşağısına) atar."(Kütüb-i Sitte: 7235 )
Hadisi şeriften anlıyoruz ki; davranışlarımızın, sadece dünya hayatı ile değil, ahiretle alakalı cezaya, ya da mükâfata sebebiyet verdiğidir. Öyleyse davranışlarımızı belli bir ölçü dâhilinde yapmalı, asla ve asla “yaptım gitti” felsefesi güdülmemelidir. “Hesap korkusu”, düzenli davranışa giden en önemli yoldur.
Prof. Dr. Haydar Baş Hocamız bir sohbetinde ; “dünya hayatını düzene sokmayı arzu ediyorsak; insanımıza öldükten sonra dirilip hesaba çekileceğimiz(ahiret) inancını mutlaka yerleştirmek zorundayız” ifadesini kullanmışlardır. Bu tespitin önemini, toplumsal yansımaları yaşadıkça; şimdi daha iyi anlıyoruz.
Hakka vuslat eden hak dostlarının belkide en çok dile getirdikleri tevazu, yani alçak gönüllülük meselesidir. Çünkü alçak gönüllülük, kibir denilen insanın en çok başını ağrıtacak hastalığın zıddı olduğu için mühim bir meseledir.
Çünkü kibir, insanı Allah’a asi kılmaya kadar götüren bir fiildir. Ayeti Kerimede;
"(Hz. Adem'e) secde etmekten yalnızca İblis kaçındı. Kibirlendi ve kâfirlerden oldu" (el-Bakara, 2/34).buyrulmakla meselenin önemine dikkat çekilmiştir.
İslâm tevazua büyük önem vermiştir. Peygamberimiz bu özelliği hem bizzat üzerinde taşımış, hem de sözleriyle tavsiye etmiştir. Bir gün kendisine bir adam getirilir, gelen şahıs korkudan titremeye başlar. Bunu gören Allah Resulu: "Sakin ol, ben bir melik değil, Kureyş 'ten, kuru et yiyen bir kadının oğluyum” buyurmuştur (Gazalî, İhyâu Ulûmi'd-din, Kahire, 1954, II, 483, 484).
Bu konuda başka bir hadisi şerifte Peygamber Efendimiz şöyle buyurmuştur; "Muhakkak Allah Teâlâ, bana, sizin mütevazı olmanızı vahyetti" (Rizazu's-Salihin, II, 37). "Her kim Allah için alçakgönüllülük yaparsa, Allah muhakkak onun derecesini yükseltir” (Müslim Bir ve's Sıla, 69; Tirmizî, Birr, 82).
Hz. Lokman oğluna şöyle tavsiye etmişti: "Kibirlenip insanlardan yüzünü çevirme. Yeryüzünde çalımla yürüme; çünkü Allah kurulup öğünenlerin hiç birini sevmez” (Lokmân, 31/18).
Dalları meyve dolu ağaçların dallarını aşağı sarkıtmaları, nasıl meyvenin çokluğu ile alakalıysa, ilmi ve edebi gereği insanın gönlünü aşağıya indirmesi (alçak gönüllü olması) aynı şeylerdir.
Allah(c.c.), tevazunun (alçak gönüllüğün) sırrına ermeyi nasip eylesin. Âmin.
Uğur Kepekçi / 01.Mart.2013
