BİR ÇİFT TERLİK (ÖYKÜM) -2-
Aysel Masmanacı Beşoğlu

Aysel Masmanacı Beşoğlu

BİR ÇİFT TERLİK (ÖYKÜM) -2-

31 Ekim 2020 - 03:03

Kızcağız katlanacak çaresiz; ta memleketten buralara kadar gelmişler...

Havuzdan sonra annesini banyo bölümüne sokar, bir güzel banyosunu da yaptırdıktan sonra giydirir, pansiyona getirir. Yatağına yatırdıktan sonra, küçük ocağın üzerinde çayı demler, anne ve babasına içirir. Sonrada öğlen yemeğini hazırlamaya başlar. Bu defa babasını hamama yollar. Küçük kızının şımarıklıkları ile cebelleşmeye başlar.  (Devam Edecek)

- " Ben babamı isterim…Eve gidelim... Yemiycem, burası kötü...”

O’na yemek yedirebilmek için akla karayı seçer. Daha sonra terleyen annesinin çabucak çamaşırlarını değiştirir, yenisini giydirir.  Sonra babası hamamdan gelir. O ' na da çay içirir, terlemeye yatırır. 1 saata kalmadan onun da sırtını değiştirir. Öğle yemeği esnasında annesi yine sormaya başlar:

- " Eti kaça aldın? Domates kaça? Ekmek burada kaç lira?

Nuray içinden ya... sabır çekerek ve sakin olmaya çalışarak:

- Ya anne kaça aldımsa aldım! Ne yapacaksın? Sen yemeğini yemene bak!

Babasının kızgın bakışlarına aldırış etmeden yine sorar.

- Burada et kaç lira?

Nuray'ın artık dayanacak hali kalmaz:

-30 TL. anne oldu mu?

Amaaan ne pahalıymış! Almasaydın keşke!

Öğlen yemeği faslından sonra Nuray sofrayı toplar, bulaşıkları yıkar , çocuğunu yine babasının yanına bırakarak , biricik Yaren’nin arkalarından avaz avaz ağlamalarına içi  burkularak  annesini hamama götürür. İşte  10 gün süresince günde iki defa  bu yaşam devam eder. Nuray bu koşuşturmalardan 6 Kg. verir, yanakları çöker , gözlerinin altında mor halkalar belirir.

10. gün on üç hamamı da yaparak 21 banyoyu tamamlarlar.

Artık memlekete dönüş günü  gelir. Sabah erkenden , Nuray akşamdan hazırladıkları iki valizi resepsiyona bırakır. Pansiyonun yönetmelik gereği yarı parasını öder  ve bir taksi  çağırır. 9 trenine yetişmek üzere istasyona doğru giderler . Valizleri tam yerleştirirlerken, annesi Nuray' ın kolunu tutar.

- " Amaan kızım, terliklerimi odada bırakmıştım, orada unuttum, çabuk bir koşu alda gel…

-Anne nasıl olur, trenin gelmesine yarım saat var... Yetişemem der. Nuray:

- " Ne olur yalvarıyorum git! O terlikleri annem bana Hac’dan getirmişti hatırası var onların " Neredeyse ağlayacakmış. (Devam edecek)

AYSEL MASMANACI BEŞOĞLU

Eğitimci şair ve yazar

Bu yazı 441 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar