İLGİ 2. BÖLÜM
Aysel Masmanacı Beşoğlu

Aysel Masmanacı Beşoğlu

İLGİ 2. BÖLÜM

31 Ocak 2021 - 23:47

Erhan'ı o halde görünce elim, ayağım çözüldü sanki... Bir filmde izlemiştim. 9 katlı bir evin çatısından atlamak üzere intihar etmek isteyen birine sakin davranarak adamın düşmesine engel olmak için nasıl davranılacağını görmüştüm. Kollarını uçağın kanadı gibi iki yana açmış "Vınnnn... Vınnnn! uçak uçuşa geçiyor diye bağırıyor, diğer bacağınıda açık pencereden dışarıya atmaya çalışıyordu. Tam atacakken usulca yanına geldim:

-Aaaaa... Erhancığım, bak boya kalemlerin ve tavşan silgin sıranın altına düşmüş!

O ayağını çek pencereden hemen onları yerden al. Yoksa hademe onları şimdi süpürür çöpe atar. Babasının Almanya' dan getirdiği, bir tanesini dahi hiç kimseye vermediği, gözü gibi sakındığı kalemlerinin yerde olduğunu duyunca sıranın üstüne, oradan da yere indiği an, sanki bana büyük bir ödül verilmiş kadar sevindim ve derin bir ooohhhh... Çekerek rahatladım. Camdan sarkarken o an kalp krizi geçirebilirdim. Kalemlerini bir bir sıranın altından topladı, kutusuna koyarak çantssına yerleştirdi... Ertesi gün anesini çağırttım. Durumu anlattım. Yine dualar etti. Bu kez annesi boynuma minnetle sarılmıştı. Meğersem duple× evlerinin en üst merdiveninden de uçak gibi uçmak isterken iki kez bacağını kırmış.

Erhanı mezun ettiğim yıl babasının iş icabından dolayı Bursa' ya taşındılar. Bir iki yıl annesi ile telefon görüşmelerimiz oldu. Orta okula devam ediyormuş. Daha sonraki yıllarda görüşemedik. Aradan  yirmi beş yıl geçti.

Bir ara belim ağrıyordu. Fizik tedavi doktorundan randevu almıştım. Sıra bekliyordum. O ara telefonum çaldı. Oğlum arıyordu. Muayene sıramın gelmesine önümde beş kişi kalmıştı. Yanımdaki hastaları rahatsız etmemek için poliklinikten uzaklaşarak bahçeye çıkıyordum ki kapıda bir bayanla burun buruna geldik. Başımı kaldırıp bakınca bu yüz bana hiç de yabancı gelmemişti. Kadın da bana pür dikkat baktı ve:

-Ayyyy... Aysel hocammm...

-Feride hanımmm...

Eski günlerde olduğu gibi sarıldı, aniden kucakladı ...

 Yanında duran  boyu neredeyse 1.80'e yakın, tığ gibi delikanlıya dönerek:-Erhan bu hanım kim biliyor musun?

O, iri siyah ve halen merakla bakan gözlerini gözlerime dikerek bana tepeden bakarken, ben ona, başımı yukarıya kaldırarak bakıyordum.

-Yoksa bu genç Erhan mı dedim.

-Evet ya Öğretmeni Erhannn....

-Erhan daha bir merakla bana bakıyor, tepeden aşağı beni süzüyordu.  Eğilip elimi öptü. Ben de onu artık zayıf yüzünden öptüm.

Biraz ayak üstü konuştuk.

Nasılsın, Erhan'cığım, okudun mu, çalışıyor musun ne yapıyorsun?

- Uçak Mühendisi oldum Öğretmenim... (Yaşanmışlıklar Öykü kitabımdan)

24 Ağustos 2019

Ayser Masmanacı Beşoğlu

Eğitimci -Şair- Yazar

Bu yazı 641 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar