Zamanın başbakanı Süleyman Demirel’dir. 24 Ocak 1980 kararları Turgut Özal eli ile uygulanmaya başlanır. Ancak uygulama ve buna bağlı değişim ve dönüşüm arzu edilen kadar değildir. Ardından 12 Eylül askeri darbesi gerçekleşir ve Turgut Özal ekonomiden sorumlu başbakan yardımcısı olarak iş başına getirilir. Askeri vesayetin de tesiri ile 24 Ocak kararları süratle uygulamaya konulur. Bu kararlar 1970’li yıllardan beri IMF tarafından üçüncü dünya ülkelerine yönelik bir sömürü projesinden başkası değildi. Nitekim bu projeler hangi ülkelerde uygulanmışsa borçları hep kat be kat artmıştır.
Çok ilginçtir. 12 Eylül darbesinin sebebi terör olarak ifade edilir. Oysa darbeden hemen sonra terörün bittiği görülecektir. 12 Eylülün sebebinin terör olmadığı, bilakis 12 Eylülü meşru gösterme adına terörün kışkırtıldığına dair analizler yapılmaktadır.
Hükümetler değişmesine rağmen, 24 Ocak kararları o gün bugün uygulanıyor. Aradan tam 40 yıl geçti. O gün alınan kararlar hala cari hükümlerdir.
Yabancı paraların yurt içinde serbestçe dolaşımı ve geçer akçe olarak kullanılması, anayasal bir gerçeklik olan sosyal devlet hükümlerinin ortadan kaldırılması hep o günlerin sonucudur.
Güya ekonomik sorunlar çözülecek, ihracat artacak, enflasyon düşecek idi. Oysa bırakınız devletin borç batağı içine düşmesini, tek tek vatandaşlar dahi borç batağı içine düşmüşlerdir. Nasıl mı? Elbette kredilerle. İhtiyaç kredileri ile bankalara borçlanan vatandaş kredi kartları ile borcunu katmerli hale getirmiştir. Borcunu ödemekten aciz olan vatandaşın evine, tarlasına hacizler gelmiştir. Borcunu yine borç ile kapatma yoluna gittiği için faiz üstüne faiz öder hale gelmiştir.
Şimdi gelinen noktaya bakalım. Ülkemiz o gün bugün her sene
cari açık veriyor ve iç borç dış borç miktarı artıyor.Konunun anlaşılması
açısından bir iki rakam verelim.
Yıllar İtibariyle Bütçe Açığı (bin TL)
Yıl Bütçe Geliri Bütçe Açığı Açık/Gelir
2018 757.834.311 72.615.209 %9,6
2019 875.796.214 123.693.219 %14,1
2020 541.940.399 139.146.614 %25,7
2020 yılına ait değer Ocak-Temmuz dönemini kapsamaktadır. Geçmiş yıl verileri ise tüm yılı kapsar.
Kaynak: https://ekonomiatlasi.com/butce-acigi
Rakamlar bu. Son üç yıla baktığımızda bütçe açığı gelirin neredeyse ¼ seviyesine çıkmış. Bu liberal ekonomik uygulamaların bir sonucudur.
Cari açık ne demek, devletin giderinin gelir rakamlarından daha yüksek olması demek. Bunu ev ekonomisi üzerinde düşünelim. Her yıl ev bütçesi açık veriyor. Peki, sürekli açık verildiğine göre bakkal, manav, terzi, fırıncı nasıl hala borç verebiliyor. Demek ki perde arkasında farklı hesaplar var. Zaten dünya bankasının IMF’nin çok uluslu firmaların da maksadı bu. Önce borçlandırmak, sonra buyruk vermek. İşte batılı şirketler madenlerimizin üzerine böyle çöreklenmektedir.
Gelelim çözüme.
Tek yolu var. Milli Ekonomi Modeli, Sosyal Devlet ve Milli Devlet projelerini uygulamak.Bundan başka da çözüm yolu yoktur. Mustafa Kemal Atatürk’ün “Bağımsızlık Benim Karakterimdir” duruşu ile Prof. Dr. Haydar Baş hocamızın projelerini uygulamaktan başka yolu yoktur.Ekonomide sağlam adımlar atılırsa 12 Eylüllerin ve dış müdahalelerin önüne ancak geçebiliriz.
