Net bir iç ve dış politikası olmayan Türkiye, ne dosta güven ne de düşmana korku verememektedir. Hükümetin devletin ve milletin faydası ekseninde bir politika izlenmediği ortadadır. Cumhurbaşkanın başbakan gibi hareket ettiği çift başlı bir yönetim şekli. Günü birlik hareket eden bir politika anlayışı ile yurt içinde ve dışında sürekli imaj kaybeden Türkiye. Son örneklerden bir tanesi de Barzani peşmergelerinin Türkiye üzerinden silahları ile Kobani’ye geçişleridir.
PYD’yi PKK ile eş gördüğünü ifade eden Erdoğan, Obama ile yaptığı telefon görüşmesinden sonra bir kez daha kendisiyle çelişiyor. Bakın bu telefon görüşmesinde Erdoğan:
PYD’ye silah desteği verilmesini istemez.
Peşmergelerin Kobani’ye geçmelerini önerir.
Netice de ABD, PYD’ye havadan silah desteği verir. AKP hükümeti hadiseleri hala masal gibi algılamaktadır. Bu masalın sonunda da gökten üç elma düşer. Biri PYD’ye biri IŞİD’e birisi de kim daha hızlı koşarsa ona misali. Sayın Erdoğan yaptığı konuşmada “ben demedim mi, silah vermeyin diye gördünüz başkasının da eline geçiverdi” der.
PYD’ye karşı çıkan AKP hükümeti, peşmergelerin geçişine müsaade ettiğine göre, ‘yeni gelin’ misali hem ağlar hem gider moddadır. Teklif telefon görüşmesinden önce talimat olarak alınmıştır. Nitekim TBMM de tezkere ile yabancı askerlerin geçiş izni zaten AKP ve MHP’li vekiller tarafından kabul edilmiş, işin alt yapısı hazırlanmıştır.
Gelelim işin en acı tarafına, Türk topraklarında geçiş müsaadesi Türk yetkililer tarafından değil de bizzat Obama tarafından verilmektedir.
İşte böyle bir devlet yapılanmasından bahsediyoruz. Şimdi soralım böyle idare edilen devletin dünya çapına etkisi ne olabilir.
...
Türkiye 2009-2010 döneminde BM güvenlik konseyi geçici üyeliğe başvurduğunda aldığı desteği hatırlayın. Türkiye, 192 ülkenin oy kullandığı 151 oyla BMGK üyesi olmuştu. Hem de 1. tur seçimlerde, üstelik 128 oy bile alsa seçilmiş olacaktı.
Aradan sadece 4 yıl geçti.
Türkiye yeniden BM geçici üyelik için başvurdu. Bu defa 60 ülkenin desteğini alabildi. Üstelik 150 ülkeden destek beklemelerine rağmen.
Bu ne demek?
4 yıl içinde Türkiye 91 ülkenin desteğini kaybetti. Bir başka ifade ile yarıdan çok devlet Türkiye’ye sırtını döndü. Dost acı söyler. Türkiye süratle uçuruma doğru sürükleniyor. Adeta bağımlı olmuş şekilde hareket ediyor. Her geçen gün güç kaybediyor, diz çöküyor. AKP hükümeti son 4 yıl boyunca özellikle Arap baharı sürecinde Yahudi ve Hristiyanlarla beraber hareket edip Müslümanların birbirine düşürülmesine katkı sunmuştur.
Sonuç: “Ey iman edenler! Yahudileri ve Hristiyanları dost edinmeyin. Zira onlar birbirinin dostudurlar (birbirinin tarafını tutarlar). İçinizden onları dost tutanlar, onlardandır. Şüphesiz Allah, zalimler topluluğuna yol göstermez.” "MÂİDE suresi, 51. ayeti"
