Ülkemiz özelinde, dünya genelinde gittikçe şiddetini arttıran ekonomik krizler insanlığın bütününü tehdit etmektedir. Yanlış ekonomi modellerin uygulanışı gözyaşı ve akan kanları sel haline getirmiştir. Sol ve sağ ekonomilerin çözüm olmadığı; sosyalizm ve liberalizmin, bir başka değişle serbest piyasa ekonomisinin insanlığın sorunlarına çözüm olmadığı artık olanca şiddetiyle yaşanmaktadır. Serbest piyasa ekonomisine göre kaynakların sınırlı, ihtiyaçların sınırsız kabul edilmesi neticesinde, doğumların engellenmesi, kavgalar, savaşlar kaçınılmaz sonuç olmuştur. Oysa insanlığın yaşadığı zulümden kurtulması mümkündür. En önemli hazine olan insanı yaşatmak, kavgasız bir paylaşım sağlamak da mümkündür.
Bir avuç mutlu azınlığın çıkarı için insanlığı sömüren liberalizm ve IMF, Dünya Bankası gibi temsilci kuruluşlarına mahkûmiyet kader değildir. Bu nasıl olacak sorusunun cevabı, Prof. Dr. Haydar Başın Milli Ekonomi Modelinin uygulanmasıdır. Öncelikle bu görüşlerinden dolayı Nobel ödülüne aday gösterilen Haydar Başın kitabını okumanızı tavsiye ederim. Ayrıca 25i aşkın ülkeden gelen 100ü aşkın bilim adamının katılımıyla yapılan uluslararası kongrelerde modelin nasıl didik didik edildiği, neticede görüşlerinden dolayı Prof. Dr. Haydar Baş beyin Nobel Ödülüne aday gösterildiğini de okuyabilir ve video banttan izleyebilirsiniz.
Okuma ve izlemek için www.milliekonomimodeli.com adresini ziyaret etmenizi tavsiye ederim.
Bir numune olması açısından size Milli Ekonomi Modelinden birkaç paragraf aktarıyorum.
Kaynakların sınırsız olduğu gerçeğinden hareketle, şu soruya cevap arayalım; insan nüfusu arttıkça ihtiyaç duyulan tüketim miktarı ile ortaya çıkan üretim miktarı arasında nasıl bir oran söz konusudur? Kapitalist anlayışın kuramcılarından Malthus nüfusun geometrik olarak, gıda maddelerinin ise aritmetik olarak arttığını ifade etmişti.
Para miktarı ve teknoloji yatırımları sabit tutulursa ve kaynakların sınırlı olduğu kabul edilirse, emek miktarındaki artış ile toplam ürün miktarındaki artış aynı oranda olmayacaktır. Bu herkesin bildiği Azalan Verimler Kanunu'dur. Kapitalist anlayışlar kaynakların sınırlı olduğu yanılgısından yola çıkarak, emeğin marjinal veriminin sınırlı kaynaklardan dolayı azalacağını iddia etmiş ve görüşünü de Azalan Verimler Kanunu olarak ifade etmiştir.
Buradan yola çıkarak artan dünya nüfusunun, kaynakların yetersizliğinden dolayı kendisine bakamayacağı sonucuna varmıştır. Oysa bu sübjektif görüşü bir kenara bırakıp dünyanın gerçeklerinden yola çıkarsak, para miktarı ve teknoloji kısıtlamaları kaldırıldığında ve kaynakların sınırsız olduğu dikkate alındığında, hem emek, üretim eğrisi, hem de eğrinin eğimi sürekli artacaktır. Diğer taraftan tüketilen malın miktarı arttığında azalacaktır. Dolayısıyla, nüfus arttıkça tüketim eğrisi artacak ancak bu artış, nüfusun artmasından kaynaklanan üretim artışının altında kalacaktır.
Ekonomilerde emeğin devreye konulmasının önündeki engeller (başta sermaye engeli olmak üzere) kaldırıldığında, birim zamanda bir bireyin üreteceği katma değer, tüketeceği miktara oranla daha büyüktür. Bunu çok basit bir örnekle de açıklayabiliriz; annemizin evde yemek yaptığını düşünelim, eğer yeterli malzemeye sahip ise bir gün içerisinde sadece kendisinin yiyeceği kadar değil, akşam eve gelecek bütün misafirleri doyuracak kadar yemek çok rahatlıkla yapabilir.
Esasında potansiyel olarak her birey kendi tükettiğinden daha fazlasını üretecek güce sahiptir. Bunun için gerekli olan kaynaklar mevcuttur. Yeter ki bu emeği devreye koyacak ve verimli kılacak ekonomi politikaları hayata geçirilsin. Bu sebeple Milli Ekonomi Modelimizde dünya nüfusu gelecek için bir tehlike değil aksine ümit ışığıdır.
Bu açıdan bakıldığında; her doğan çocuk ekonomiye bir yük değildir, bilakis tüketim miktarını arttırarak üretimi de teşvik eden güce sahiptir. Ekonomi bu mantıkla değerlendirildiğ inde, tüketilen her malın ve emeğin, üretim kabiliyetini arttıracağı gibi, üretim çeşitliğinin de önünü açacak imkân sağlamaktadır. Dolayısıyla, ihtiyaç duyulan sermaye miktarı sağlanırsa, nüfus arttıkça, buna bağlı olarak emek miktarı da arttığında, adeta tüketim aritmetik olarak artarken, üretim geometrik olarak artacaktır diyebiliriz.
Milli Ekonomi Modeli, kaynakların sınırsız, insan ihtiyaçlarının ise sınırlı olduğu gerçeğinden yola çıkarak, üretime odaklandığından daha fazla tüketimin yeterli denge düzeyine taşınmasına odaklanmıştır. Esasında bu açıdan bakıldığında Milli Ekonomi Modeli tüketim yanlısı bir denge modelidir. Toplumdaki bireyler, ekonomi için bir yük olarak görülmemiş, aksine ekonominin büyümesi için bir kaldıraç olarak addedilmiştir. Bireyler ister üretsinler, ister tüketsinler eğer attıkları adım doğru olarak yönlendirilirse her zaman için ekonomiyi büyütecek bir rol üstlenirler.
Bu sebeple, bizim için iktisat bilimi sınırsız kaynaklardan maksimum istifade ederek, her doğan insana huzurlu bir hayat yaşatma ilmidir.
