Rauf Denktaş'ın Ardından Kıbrıs Politikasının Bugünü ve Yarını

Çocukluk yıllarımda Kıbrıs çıkartması yapılan günler, hafızamda tazeliğini hala korumaktadır. Gündem sürekli Kıbrıs ve tabii koca reis Denktaş. O günden itibaren Denktaş ismi hep tanıdık bir sima olarak gündemimizde kaldı. Sadece benim mi, hayır Türkiye'nin hatta dünyanın gündeminde. O, yılmaz bir mücadele insanıydı. O, milli ve dini bütünlüğün ne anlama geldiğini bizzat yaşamış ve yaşatmaya çalışan lider bir insandı. Kıbrıs?ı hep gündemde tuttu. Kıbrıs ile birlikte anılır oldu Denktaş'ın ismi.

Kendisiyle iki defa sohbet etme imkânım olmuştu. Birincisi Meltem TV'yi ziyaretlerinde diğeri ise, Aydın Üniversitesine konferansa geldiklerinde. O hoş sohbet, hazır cevap ve babacan bir liderdi. İlerlemiş yaşına rağmen yalnız Kıbrıs değil, Türkiye'nin de içine düştüğü vahim tablo karşısında endişeli idi.  Anlattıkları hep hayatından kesitler idi. Ha Kıbrıs'ın mücadele tarihi, ha Denktaş'ın hayatı birinin diğerinden farkı yok idi. O davasıyla özdeş bir insan idi.  Vefatıyla birlikte Kıbrıs'ta defininde bulunmanın ve kabrine birkaç kürek de olsa toprak atmanın haklı gururunu yaşıyorum. Bu ona karşı yapmamız gereken bir vatan göreviydi.

Kıbrıs Türkiye için de stratejik öneme sahiptir. Kıbrıs kimin elinde ise Ortadoğu'da, Kuzey Afrika da ve Akdeniz?de söz ve güç sahibi olurlar. Ama ne yazık ki Türkiye böylesi bir güç elde edememiştir. Çünkü Türk siyasetinin Kıbrıs konusunda hala tereddütleri vardır. Kıbrıs Türkiye'de "Yavru vatan? diye bilinir. Prof. Dr. Haydar Baş tarafından ise ?vatan? olarak bilinir. Nitekim Mayıs 2007 de Ankara Tandoğan meydanında düzenlenen ?Kıbrıs Türk?ün Vatanıdır? mitinginde Kıbrıs?ın Yavru Vatan olmanın ötesinde bizzat Türk'ün vatanı olduğu vurgulandı.

Peki, siyaset buna ne kadar inandı. Asıl sorgulanması gereken de budur. Kıbrıs Türklerine dünyanın kuruluşundan bu güne ekonomik ve siyasi ambargo uygulandığı bu süreçte düşünebiliyor musunuz KKTC'yi Türkiye'den başka tanıyan devlet yoktur ve KKTC, Türkiye?yle bile gönül rahatlığıyla dış ticaret yapamamaktadır.

Yine düşünebiliyor musunuz, Türkiye den bir futbol takımı gidip bir Türk takımı ile resmi maç yapamamaktadır.

Nedeni çok basit Türkiye'nin aşık atmak istediği ülkeler ve birlikler Türkiye'nin dostu ve müttefiki değildir. Türkiye'nin üye olmak için uğruna varlığını feda etmek istediği AB dâhil kurum ve kuruluşlar Türkiye'nin elinin güçlü olmasını istememektedir.

İkincisi ise, Türkiye'nin Kıbrıs konusunda ?Bu Vatan Bizimdir Bizim Kalacaktır? şeklinde bir duruşu yoktur.

Aradan geçen şu kadar yıla rağmen Kıbrıs'ta trafiğin hala soldan akışını nasıl tarif edebilirsiniz. İngiltere'de ve Kıbrıs gibi tüm eski sömürgelerinde bu usul vardır. Bu konu bile gözden geçirilmesi gereken bir konudur.

Artık Kıbrıs'ın yavru olmaktan çıkıp vatan olmasının günü çoktan gelmiştir ve geçmektedir.

Maalesef Kıbrıs'ta da, Türkiye'de de genç neslin bağımsızlık anlayışı zaafa uğramıştır; devlet ve milletimize aidiyet azalmıştır; içimizden az da olsa çıkan kendini Türk varlığına armağan etmiş lider şahsiyetleri yeterince tanımamaktadır. Bir başka ifade ile iktidarı elinde bulunduran siyaset bu değerleri tanıtamamıştır.

Denktaş'ın vefatından iki gün sonra yapılan bir yarışma programında merhumun sesi dinletilerek çoktan seçmeli olarak kim olduğu sorulur. Üniversite mezunu hem de mastır eğitimi almış olan yarışmacı, telefonla destek almasına rağmen Rauf Denktaş'ın sesini tanıyamaması durumun ne kadar vahim olduğunu da göstermektedir. Bir ülkenin en büyük serveti milletidir. Eğer devletler kendi vatandaşlarına gereken milli şuuru, dini hassasiyeti, örnek şahsiyetleri tanıtamazsa vatan kime emanet edilecektir. " Oğlum deli malı neylesin, oğlum akıllı malı neylesin?" misali devleti ebed müddet yaşamanın mutlaka koşulları vardır.

Kıbrıs öteden beri milli davamız olarak kabul edilegelmiştir. Ancak son dönemde sırtımızda bir yük olarak görülmeye başlanmıştır. Öyle ki ?ver ? kurtul? politikası uygulanmıştır. AKP hükümeti tarafından Annan planının desteklenmesi de bu çerçevededir.

Bu plana göre Bağımsız KKTC iptal edilecekti. Bu politikayı anlamak da mümkün değildi. Annan planı dâhil olmak üzere 50 yıldan beri süre gelen müzakerelerde İngilizlere ait olan üsler hiç gündem edilmedi, edilemedi. Bir taraftan bağımsızlığını almış Türk devleti, vatanı ile bayrağı ile bütün edinimleri ile gözden çıkarılırken İngilizlere ait olan üslerin adı bile anılamıyor. Bu acziyet değil de nedir?

Bu kadar duyarsız kalınan Kıbrıs konusunda da çok hak kaybı yaşanmıştır. Kıbrıs maddesiyle de manasıyla da geçmişi ile de bu günü ile de vatandır ve ebed müddet vatan kalmalıdır.

Kurucu Cumhurbaşkanı Rauf Raif Denktaş merhumdan sonra yapılması gereken, Kıbrıs'ın vatan olma mücadelesini bütün platformlarda vermektir.