Ekonomik krizi birebir yaşıyoruz. Yalnız bizim yaşadığımız sıkıntılardan değil etrafımızdan yükselen dumanlardan da ateşin bacayı sardığını görüyoruz. Dün bir devlet dairesinde işim vardı. Kısa bir süre içerisinde, birçok kişinin kaymakamla görüşme talebine şahit oldum. Çoğunluğun ortak talebi, maddi destek. Sosyal yardım almak için devlet kapısına geldiklerini söylüyorlar. Fakirleşen ve yardımlaşma duygusu zayıflayan vatandaştan gereken ilgiyi göremeyenler, son çare olarak devlet babanın kapısını çalıyorlar. Bunlardan bir tanesi var ki beni epey etkiledi. Adı Ahmet, yaşı 25 civarında. Matbaacılık sektörünün çıkmaza girmesi üzerine işten çıkartılmış. Babası emekli bir insan. Demiş ki Ahmete, ya bir iş bul, para kazan; ya da evi terk et!. Ahmet iş bulamamış ve kapı dışarı atılmış. Tam on günden beri bir parkta geceliyor. Başını vurmadığı kapı kalmamış, en son gelmiş devletin kapısına; iş istiyor, aş istiyor. Tamam da kaymakamın yapacağı bir şey yok ki.
Bir kere uygulanan ekonomi sistemi yanlış. Üretim eksenli modellerin hepsi iflas etmiş durumda. Üretim var ama, alıcı yok. Alıcı olmayınca veya alıcıdan tahsilât yapılmayınca üretim durduruluyor. Üretim durunca insanlar işlerini aşlarını kaybediyorlar. Şimdi soralım bu koşullarda yaşayan insanlar her an bir tuzağa düşmeye ve kullanılmaya namzet değil mi?
Bu bir örnek. Genel tabloyu anlatan bir örnek. Gelelim genel tabloya. Türkiye Kamu Sen, icra dosyaları üzerinden ekonomik krizin boyutlarını ortaya koydu. Rakamlar çok çarpıcı. Her gün 2 bin 602 ev ve iş yerine hacze geliniyor. Her gün krediyle alınan 125 araç haczediliyor. Her gün 273 fabrika ve işyeri kapatılıyor. Her gün 26 bin 230 çek karşılıksız çıkıyor. Her gün 4 bin 312 senet protesto ediliyor. Bugün, dünden daha kötü. Basın yayın takip edildiği zaman, yazılan çizilen sosyal patlamanın düşük yoğunlukta yaşandığı da görülecektir. Bu gidişat bir an önce çözülmelidir.
Ülkemizde daha şiddetli yaşanan küresel ekonomik kriz, tüketici kesiminin alım ve ödeme gücünün azalmasından kaynaklanmaktadır ve çözüm de krizin sebebinde yatmaktadır. Tüketim eksenli model olan Prof. Dr. Haydar Baş beye ait olan Milli Ekonomi Modeli uygulanarak çözüme ulaşılabilir. Nitekim dünyanın birçok ülkesinde Sayın Başın modeli baş tacı edilmektedir. Gelelim ülkemize. Çözümün Milli Ekonomi Modeli olduğu kapalı kapılar ardında konuşulmasına rağmen, Sayın Baş ve ekonomi modeli gizlenmeye çalışılıyor. Üstelik modelden alıntılar yapılmasına rağmen. Konu, Kamu Sen den açıldığı için örneği de buradan verelim. Vatandaşı derinden etkileyen ekonomik krizin çözümü olarak Kamu Sen, 'İç piyasayı canlandırmak için emekliye, memura ve asgari ücretliye her ay 200 liralık harcama çeki verilsin. Bu uygulama bir yıl devam ettirilsin.' diye önermektedir. Şimdi soralım. Tüketiciyi güçlendirmek, piyasaları canlandırmak ekonomiyi emme basma tulumba misali sürekli büyütmek için ayda 500 TL lık vatandaşlık maaşı projesi dünyada ilk defa Prof. Dr. Haydar Baş beye ait değil mi?
Kısacası iş ve aş denince hatıra gelen, Haydar Baş beydir, BTP dir. Gerçek erdem hakkı sahibine teslim etmektir. Aksi halde varlığımız beyhude kayba uğrayacaktır.
Dr. Ahmet Hamdi Kepekçi
